กันว่าจะส าเร็จ ถ้าให้คนที่ไม่รู้เรื่องวิชาแพทย์มาลงมือจัดการ ก็ไม่ต่างอะไรกับการการุณยฆาตพี่สี่แล้วแต่นางก็ไม่ได้พูดอะไรที่จะท าให้โม่จิ่วเยี่ยท้อใจ เพื่อไม่ให้เขากังวลเรื่องร่างกายของนางนัก เฮ่อจือหร่านจึงตอบอย่างว่าง่าย “ได้ส่วนไหนที่ท่านท าได้ ข้าก็จะให้ท่านท า”ตอนนี้พี่สี่ยังคงอยู่ในสภาพหมดสติ การผ่าตัดช่วยเขาก็ต้องเข้าไปด าเนินการในพื้นที่มิติโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านต่างคิดว่าการกลับไปที่ห้องของพวกเขาจะปลอดภัยกว่า
เพราะถ้าสามีภรรยาลงกลอนประตูห้องของตัวเอง คนนอกก็คงพูดอะไรไม่ได้พอสองคนตัดสินใจเสร็จสรรพ ก็มีคนมาเคาะประตูห้องอีกครั้ง“น้องเก้า น้องสะใภ้เก้า ข้าจะเข้าไปได้เมื่อไหร่กัน?”น ้าเสียงของพี่สะใภ้สี่ฟังดูร้อนรนอยู่บ้าง นางรู้ว่าน้องสะใภ้เก้าก าลังรักษาสามีของนางอยู่ แต่นางก็อยากจะอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลานางต้องการเห็นกับตาว่าน้องสะใภ้เก้าช่วยรักษาสามีของนางอย่างไรเฮ่อจือหร่านเข้าใจความรู้สึกของพี่สะใภ้สี่ หากเป็นโม่จิ่วเยี่ยที่ก าลังรักษาอยู่ นางก็คงจะอยากอยู่ดูเช่นกันแต่วิธีการรักษาของนางไม่สามารถเปิดเผยได้ จึงท าได้เพียงปล่อยให้พี่สะใภ้สี่กระวนกระวายอยู่สักพักไม่เพียงพี่สะใภ้สี่เท่านั้น เมื่อเหล่าสตรีในบ้านได้ยินว่านางจะช่วยรักษาพี่สี่ก็รีบมากันที่นี่ฮูหยินผู้เฒ่าผู้เป็นแม่ก็กังวลไม่แพ้สะใภ้สี่เลยนางจับมือเฮ่อจือหร่านด้วยมืออันสั่นเทา“สะใภ้เฮ่อ ข้ารู้ว่าเจ้าก าลังตั้งครรภ