์และรู้สึกไม่สบาย แต่ยังเต็มใจจะรักษาพี่สี่ของเจ้า ข้าจะจดจ าเรื่องนี้ไว้ในใจเสมอ!”เมื่อเฮ่อจือหร่านเห็นว่าดวงตาขอฮูหยินผู้เฒ่าเริ่มมีน ้าตาคลอนางจึงรีบกุมมือของนางไว้
“ท่านแม่ อย่ากังวลไปเลย ถ้าข้าเหนื่อยก็จะพักแน่นอน ข้าจะพยายามรักษาอาการบาดเจ็บของพี่สี่เต็มที่”ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนรู้จักกาลเทศะที่สุด นางพูดเพียงประโยคเดียวก็พอแล้ว ไม่เหมือนสตรีทั่วไปที่พูดไม่รู้จบนางเพียงบีบมือของเฮ่อจือหร่านเบา ๆ แล้วเรียกบรรดาสตรีในบ้านให้ออกไป เพื่อไม่ให้อยู่ที่นี่และสร้างความวุ่นวายการกระท าของฮูหยินผู้เฒ่าช่วยโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านได้มากท าให้พวกเขาไม่ต้องกังวลเรื่องการไล่คนออกไปด้วยตัวเองแล้ว
