ร่างของชายชาวหนานเจียงนางก็รู้สึกคลื่นไส้นางจะได้กลับไปดื่มน ้าที่ร้านน ้าชากลั้นอาการเอาไว้สักหน่อยโม่จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่านางไม่สบาย จึงไปส่งชายชาวหนานเจียงที่ที่ว่าการโดยตรง
เจ้าหน้าที่บนเรือพบตัวนายใหญ่คนเดิม พร้อมกับลูกน้องคนส าคัญอีกหลายคน และจับกุมกลับมาที่ว่าการอ าเภอด้วยคดีนี้ไม่เกี่ยวกับโม่จิ่วเยี่ย ผู้ที่ต้องจัดการคือเมิ่งไห่หนิง เขาทักทายแล้วพาหูชงกลับไปรับเฮ่อจือหร่านที่ร้านน ้าชาพร้อมกันตอนนี้พี่แปดก็ได้สติแล้ว ก าลังเตรียมตัวไปที่ว่าการอ าเภอเพื่อดูหน้าคนที่วางยาพิษเขาเฮ่อจือหร่านพยายามห้ามอยู่ข้าง ๆ บอกว่าเขาจะเพิ่งถอนพิษเสร็จ อาจมีอาการวิงเวียน ให้เขาอยู่ดูอาการก่อนตอนนั้นเองโม่จิ่วเยี่ยก็กลับมา เขาเห็นพี่แปดไม่ยอมฟังภรรยาจึงเข้าไปกดตัวอีกฝ่ายให้นั่งลงดังเดิม“พี่แปด ข้าส่งคนที่วางยาพิษท่านไปยังที่ว่าการแล้ว และคนของอู่เรือก็ถูกเจ้าหน้าที่น าตัวกลับไปด้วย ที่นั่นมีใต้เท้าเมิ่งดูแลอยู่ก็พอท่านแค่พักรักษาตัวให้สบายเถอะ”เมื่อพี่แปดรู้ว่าเรื่องของที่ว่าการจัดการเรียบร้อยแล้ว จึงวางใจและสอบถามรายละเอียดตอนจับกุมคนกับโม่จิ่วเยี่ยโม่จิ่วเยี่ยเล่าเรื่องทั้งหมดที่สืบได้จากชาวหนานเจียงให้พี่ชายฟังพี่แปดกล่าวด้วยความโกรธแค้นว่า “น้องเก้า หากไม่ก าจัดปรมาจารย์ซือเหมิง นอกจากจะหาตัวท่าพ่อกับพวกพี่ชายที่หายตัวไปไม่พบแล้ว เกรงว่าครอบครัวเราก็คงไม่มีวันอยู่อย่างสงบสุขได้”
นี่เป็นความจ
