ิ่งไห่หนิงจ าเป็นต้องสอบสวนชายชาวหนานเจียงคนนี้เขาเดินเข้าไปจับตัวชายชาวหนานเจียงแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับบอกกับเจ้าหน้าที่ไม่กี่คนตรงนั้นว่า “ข้าจะพาเขาไปที่ว่าการอ าเภอก่อน”เมิ่งไห่หนิงสามารถสอบสวนคนผู้นี้ได้ แต่ก่อนหน้านั้น เขาต้องสอบถามสิ่งที่ตัวเองอยากรู้ให้กระจ่างเสียก่อน
อีกอย่าง เขาทิ้งภรรยาไว้ที่ร้านน ้าชาตามล าพัง ย่อมไม่อาจวางใจ ยิ่งได้เห็นหน้าเร็วเท่าไหร่ก็จะสบายใจเร็วเท่านั้นชายชาวหนานเจียงในมือโม่จิ่วเยี่ยบาดเจ็บเหมือนสุนัขตายตัวหนึ่ง ไม่อาจต่อต้านได้แม้แต่น้อย เขาถูกลากมาที่ร้านน ้าชาทั้งอย่างนั้นเฮ่อจือหร่านก าลังสังเกตอาการของคนที่ถูกวางยาพิษอยู่จากนั้นก็ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่มาบอกว่าโม่จิ่วเยี่ยลากคนคนหนึ่งกลับมานางรีบเดินออกจากร้านน ้าชาไปดู ตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยโยนชายชาวหนานเจียงไปตรงมุม เตรียมการจะสอบถามเฮ่อจือหร่านมองโม่จิ่วเยี่ยก่อน เห็นเขากลับมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บก็รู้สึกโล่งใจ จึงหันไปมองคนที่เขาโยนลงพื้น“เขาเป็นชาวหนานเจียงหรือ?”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “ใช่ เขาเป็นคนวางยาพิษพี่แปด และยังเป็นเจ้าของอู่เดินเรือแทนที่เจ้าของคนเก่าอีก…” เขาเล่าทุกอย่างที่ตนรู้สิ่งแรกที่เฮ่อจือหร่านคิดตรงกับโม่จิ่วเยี่ย คือที่มาของชาวหนานเจียงคนนี้“ใครส่งเจ้ามาที่นี่?”
เห็นสตรีนางหนึ่งถามตัวเอง ม่านตาของชาวหนานเจียงก็หดเล็กลง เผยสีหน้าเจ้าเล่ห์“ถ้าพวกเจ้ายอมปล่อยข้าไป ข้าจะบ
