บรรดาสตรีคนอื่นก็เช่นกันโดยเฉพาะสะใภ้สี่กับสะใภ้เจ็ด เมื่อเห็นสภาพอันน่าเวทนาของสามีหัวใจพวกนางก็แทบแหลกสลายเนื่องจากแม่สามีอยู่ด้านหน้า พวกนางจึงรักษามารยาทไม่ได้เข้าไปใกล้ ได้แต่เขย่งเท้าดูสภาพของสามีตัวเอง“ท่าน เป็นท่านจริง ๆ หรือ” สะใภ้สี่พูดออกมาอย่างยากล าบากฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินจึงรีบหลีกทางให้ลูกสะใภ้ทั้งสอง
พี่สะใภ้สี่และพี่สะใภ้เจ็ดรีบวิ่งเข้ามาข้างหน้าเมื่อได้เห็นสามีในระยะใกล้ พวกนางก็กลั้นสะอื้นไว้ไม่อยู่“ทะ…ท่านพี่…ขอแค่ท่านมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว ข้าเต็มใจดูแลท่านไปตลอดชีวิต” พี่สะใภ้เจ็ดพูดออกมาด้วยความจริงใจ ขอเพียงคนยังอยู่ แม้จะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระเหมือนเมื่อก่อน แต่นางก็ยังยินดีอีกอย่างตอนนี้น้องสะใภ้เก้าให้พวกนางท าตุ๊กตาจนขายได้เงินมามากมาย นางสามารถเลี้ยงดูสามีได้โดยไม่มีปัญหาพี่สะใภ้สี่ยังมีเงินที่ครอบครัวเดิมให้มาตอนออกจากเมืองหลวงติดตัวอยู่ นางมองสามีของตัวเองแวบหนึ่งก่อน จากนั้นก็รีบไปหาเฮ่อจือหร่านพอมาถึงตรงหน้าเฮ่อจือหร่าน พี่สะใภ้สี่ก าลังจะคุกเข่าลง แต่เฮ่อจือหร่านก็รีบห้ามไว้อย่างรวดเร็ว“พี่สะใภ้สี่ มีอะไรค่อย ๆ พูดกันเถอะ พวกเราเป็นพี่น้องสะใภ้กันท่านไม่ต้องท าแบบนี้หรอก”พี่สะใภ้สี่สะอื้นอยู่นาน ก่อนจะหยิบถุงเงินออกมาจากอกเสื้อแล้วยื่นให้นาง
“น้องสะใภ้เก้า ข้ารู้ว่าเจ้ารู้วิชาแพทย์ เงินนี้ข้าขอมอบให้เจ้า ขอแค่สามารถรักษาพี่สี่ของเจ้าให้หายได้
