าใจว่าท าไมวันนี้จักรพรรดิหนานเจียงถึงไม่มาที่นี่ในตอนเช้าขณะเดียวกัน ฝ่ายในของวังหลวงหนานเจียงก็วุ่นวายไปหมดแล้ว
องครักษ์ประจ าพระองค์และขันทีของจักรพรรดิหนานเจียงทยอยตื่นขึ้นมา ก่อนจะพบว่าจักรพรรดิหายตัวไปจักรพรรดินีหายตัวไปแล้ว บัดนี้องค์จักรพรรดิก็หายตัวไปอีกทุกคนจึงไม่รู้ว่าควรจะแจ้งข่าวนี้ให้ใครทราบด้วยความจนใจ หัวหน้าขันทีจ าต้องฝืนใจไปที่ท้องพระโรงเรื่องนี้ส าคัญมาก ขันทีไม่กล้าประกาศให้ทั่วไปทราบ จึงได้แต่แจ้งเรื่องนี้กับองค์รัชทายาทก่อนเมื่อองค์รัชทายาทได้ยินว่าพระบิดาหายตัวไป ในใจก็รู้สึกยินดีมาก แต่เขาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าออกมาเขาหวังเพียงว่าพระบิดาจะหายตัวไปตลอดกาล เช่นนี้แล้วตนเองก็จะสามารถสืบทอดบัลลังก์ได้อย่างชอบธรรมขณะที่องค์รัชทายาทก าลังคิดถึงอนาคตของตนเองอยู่นั้นก็มีคนรีบร้อนมาสอบถาม“องค์รัชทายาท องค์จักรพรรดิเป็นอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ?”องค์รัชทายาทประกาศข่าวการหายตัวไปของพระบิดาให้ทุกคนรู้ทันที่มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น เขาจึงจะได้เป็นผู้ครองแคว้นที่แท้จริง
แน่นอนว่าหลังจากที่เขาประกาศเรื่องนี้ออกไป ทุกคนต่างก็เรียกร้องให้องค์รัชทายาทเป็นผู้น าในการจัดการสถานการณ์โดยรวมแม้ว่ารัชทายาทจะไม่หวังให้จักรพรรดิหนานเจียงกลับมาอีก แต่ก็ต้องแสดงท่าทีให้เหมาะสมเขาออกค าสั่งส่งทหารทั้งหมดในเมืองรวมถึงองครักษ์ออกไปปิดล้อมเมืองหลวง ไม่ยอมให้พวกกบฏหนีรอดไปได้……โชคดีที่โม่จิ่วเยี่ยกับ
