ไรก็ไม่กล้าอยู่ต่อโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเดินก้มหน้าไปตลอดทาง เลียนแบบท่าทางการหนีอย่างตื่นตระหนกของชาวบ้านเหล่านั้นระหว่างทางก็เจอทหารซักถามสองสามครั้ง แต่ก็ผ่านไปได้อย่างปลอดภัยกว่าหนึ่งชั่วยาม พวกเขาเดินทางอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดก็มาถึงทางเข้าเมืองถัดไป
บทที่ 285 ลูกของพวกเราแข็งแรงดี
บางทีทหารหนานเจียงอาจไม่คิดว่าพวกเขาจะหนีเร็วขนาดนี้ข่าวการปิดล้อมเมืองหลวงจึงยังส่งมาไม่ถึงที่นี่ ท าให้เมืองแห่งนี้ดูสงบเงียบมาก
กระทั่งทั้งสองก็ไม่คิดว่าการเดินทางออกจากเมืองหลวงจะราบรื่นขนาดนี้
ขากลับมีคนเพิ่มขึ้นมาหลายคน รถคันใหญ่ของพวกเขาไม่สามารถใช้การต่อไปได้ โชคดีที่เฮ่อจือหร่านเลี้ยงม้าไว้ในพื้นที่มิติมาก่อน ตอนนี้จึงได้ใช้ประโยชน์พอดี
ส่วนรถม้าก็ไม่ต้องกังวล ขอแค่มีไม้นางก็สามารถสร้างมันได้ด้วยแผงควบคุม
นางสร้างรถม้าสองคันตามแบบของยุคนี้เรียบร้อยแล้ว โม่จิ่วเยี่ยจึงน ามาผูกม้าเข้ากับรถ
ตัวรถม้ามีความพิเศษ ภายนอกดูเรียบง่าย นอกจากที่มันจะไม่มีหน้าต่างแล้ว ประตูรถยังสามารถลงกลอนได้ ส่วนอื่น ๆ ก็แทบไม่ต่างจากรถม้าทั่วไปในยุคนี้ แต่ภายในกลับมีความพิเศษกว่า
เพราะค านึงถึงสภาพร่างกายของพี่สี่และพี่เจ็ดที่ไม่เหมาะจะเดินทางไกล หากรถม้านั่งไม่สบาย นางก็ไม่กล้ารับรองว่าพวกเขาสองคนจะมีชีวิตรอดไปถึงซีเป่ยได้
ดังนั้น นางจึงตั้งใจบุภายในรถด้วยผ้าฝ้ายและนุ่นหนา ๆ เมื่อนอนบนนั้นก็ราวกับนอนสบายบนเตีย
