รวมถึงสาวใช้สองคนขององค์หญิงสี่ไปด้วยก็ยากล าบากพออยู่แล้ว ตอนนี้นางยังตั้งครรภ์อีกยังมีเรื่องของเหตุการณ์เดือนเจ็ด ตอนนี้ยืนยันได้แล้วว่าคนที่ท าร้ายบุรุษสกุลโม่คือปรมาจารย์ซือเหมิง และเขาจะไปที่ชายแดนตะวันตกในทุกเดือนเจ็ดนี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่จะช่วยชีวิตพ่อสามีและพี่ใหญ่กับพี่รองกลับมาได้ปรมาจารย์ซือเหมิงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพิษ การจะช่วยคนจากน ้ามือเขา ถ้าไม่มีวิชาถอนพิษของตัวเองจะท าประโยชน์อะไรได้?
พอถึงตอนนั้น นางก็คงจะคลอดแล้ว เช่นนั้นจะช่วยโม่จิ่วเยี่ยช่วยเหลือคนได้อย่างไร?เฮ่อจือหร่านยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว จนถึงขั้นลืมบอกข่าวนี้กับโม่จิ่วเยี่ยไปโม่จิ่วเยี่ยเห็นนางขมวดคิ้วอยู่นานก็คิดว่าร่างกายภรรยาเกิดปัญหาใหญ่อะไรขึ้นเขาเดินเข้ามาจับมือนาง น ้าเสียงแฝงด้วยความกังวลที่ปิดบังไม่มิด“หร่านหร่าน เจ้าเป็นอะไรไป? พวกเราออกไปกันตอนนี้เถอะ ข้าจะพาเจ้าไปหาหมอ”เฮ่อจือหร่านเห็นเขาหน้าเปลี่ยนสีก็รู้ว่าเขาคงจะเป็นห่วงนางมากจึงพูดขึ้นว่า “ข้าคงจะตั้งครรภ์แล้ว”“อะไรนะ? หร่านหร่าน เจ้าตั้งครรภ์แล้วหรือ?” แววตาของโม่จิ่วเยี่ยเปลี่ยนจากความกังวลเป็นเปล่งประกายทันที่สวรรค์รู้ว่าเขามีความสุขแค่ไหนหลังจากได้เป็นสามีภรรยากับหร่านหร่านอย่างแท้จริง เขาก็หวังว่าจะมีลูกน้อยที่เป็นผลผลิตจากความรักโดยเร็วตอนนี้หร่านหร่านบอกเขาว่าในท้องของนางมีลูกของพวกเขาแล้ว โม่จิ่วเยี่ยดีใจจนยืนอึ้งอยู่กับที่
เฮ่อจื
