ม่อยากให้เขาคิดมากเกินไป จึงปลอบว่า“ท่านไม่ต้องกังวลไปหรอก ข้าไม่ได้บอบบางขนาดนั้น”“ไม่ได้ เจ้าต้องทนล าบากที่ต้องมาอยู่กับข้ามากพอแล้ว ตอนนี้ยังก าลังตั้งท้องลูกของเรา ในฐานะสามีของเจ้า ข้าต้องปกป้องเจ้าให้ดี”เฮ่อจือหร่านรู้ว่าตัวเองในชาติก่อนฝึกฝนอยู่ในกองทัพมานานแม้ไม่ได้เป็นผู้หญิงอ่อนแอ แต่ตอนนี้มีผู้ชายมาเฝ้าทะนุถนอม นางก็ควรเรียนรู้ที่จะพึ่งพาเขาบ้าง ว่ากันว่าสตรีที่เข้มแข็งเกินไปจะไม่มีโชคลาภ“ได้ ข้าจะฟังท่านทุกอย่าง”โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกอุ่นใจ จึงโอบกอดภรรยาที่อ่อนโยนนุ่มนวลเข้ามาในอ้อมกอด ลูบหลังนางเบา ๆ“พวกเราออกเดินทางกลับไปซีเป่ยวันนี้เถอะ”
“ตกลง” เฮ่อจือหร่านตอบแล้วลุกเดินไปที่ห้องผ่าตัด เพื่อตรวจสอบอาการของพี่หก “พี่หกจะตื่นเร็ว ๆ นี้ หลังจากที่เราจัดการกับจักรพรรดิหนานเจียงแล้ว ก็ออกไปจากที่นี่เถอะ”โม่จิ่วเยี่ยเดิมทียังวางแผนจะทรมานจักรพรรดิหนานเจียงหนัก ๆให้สมกับความแค้นในใจเขา ส าหรับสิ่งที่อีกฝ่ายท ากับสกุลโม่นั้นไม่อาจแก้ไขได้ แม้ว่าเขาจะถูกถลกหนังทั้งเป็นก็ตามเหตุผลข้อหนึ่งในตอนนี้ คือเขาต้องรีบออกจากที่นี่และไม่มีเวลาทรมานเขามากเกินไปเหตุผลอีกข้อคือภรรยาของเขาก าลังตั้งครรภ์ ดังนั้นเขาจึงต้องการสั่งสมบุญกุศลให้กับลูกของเขาและไม่คิดจะใช้วิธีการอันโหดร้ายเหล่านั้นดังนั้นโม่จิ่วเยี่ยจึงไปอยู่ตรงหน้าจักรพรรดิหนานเจียง จัดการหักคอเขาอย่างแรงในขณะที่อีกฝ่ายมองมาด้วยควา
