๋อร์ถูกสงสัยแม้ว่าพวกนางจะเป็นสตรีอ่อนแอที่ไม่มีก าลังพอจะมัดไก่ แต่การหายตัวไปนาน ๆ เช่นนี้ ย่อมท าให้เกิดความสงสัย
พวกเขาไม่รู้ว่าโจรที่ปล้นจวนรัชทายาทหน้าตาเป็นอย่างไร แต่รู้ลักษณะของสาวใช้สองคนขององค์หญิงสี่ ดังนั้นรัชทายาทแห่งหนานเจียงจึงสั่งให้ใช้พวกนางเป็นเบาะแสในการค้นหาเวลานี้ พวกเขาจึงก าลังถือภาพวาดของหลานเอ๋อร์และอวี่เอ๋อร์สอบถามทุกคนที่พบ พร้อมกับค้นหาทุกบ้านตามที่รัชทายาทพูดไว้ ต้องตรวจสอบอย่างละเอียด แม้แต่รูหนูก็ห้ามปล่อยผ่านหลานเอ๋อร์กับอวี่เอ๋อร์ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว จึงต่างวิ่งมาหาเฮ่อจือหร่าน“ฮูหยินเก้า พวกเราได้ยินเสียงทหารถามว่าเคยเห็นผู้หญิงสองคนในภาพวาดหรือไม่ ข้าคิดว่าพวกเขาคงก าลังตามหาพวกเรา ไม่สู้ให้พวกข้ารีบออกไปตอนนี้ดีกว่า อย่าให้ฮูหยินเก้ากับคุณชายต้องพลอยเดือดร้อน”พูดจบ หลานเอ๋อร์กับอวี่เอ๋อร์ก็จับมือกันเดินไปทางประตูใหญ่“หยุดนะ!” เฮ่อจือหร่านเรียกพวกนางไว้ขณะหลานเอ๋อร์กับอวี่เอ๋อร์หันมามอง ก็เห็นอากาศตรงหน้าเต็มไปด้วยผงสีขาว พร้อมกันนั้นทั้งคู่ก็หมดสติไปเฮ่อจือหร่านรีบส่งพวกนางเข้าไปในพื้นที่มิติอย่างรวดเร็ว
ส่วนซุ่นจือ เฮ่อจือหร่านก็ไม่ได้ปฏิบัติกับเขาอย่างนุ่มนวลเท่าไหร่เพราะยาสลบที่นางปรุงขึ้นเหลือน้อยแล้ว สามารถประหยัดได้เท่าไหร่ก็ต้องประหยัดดังนั้นเฮ่อจือหร่านจึงใช้มือฟาดจนซุ่นจือสลบไป แล้วพาเขาเข้าไปในพื้นที่มิติด้วยกันส่วนพี่ชายทั้งสองคนท
