ี่อยู่ในห้องล้วนเป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ แม้ร่างกายจะอ่อนแอ แต่ก็ยังพอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวภายนอกอยู่บ้างทั้งสองไม่อยากให้น้องเก้าและน้องสะใภ้เก้าต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วยสองพี่น้องปรึกษากันและตัดสินใจว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องโน้มน้าวให้น้องสะใภ้เก้าหนีไปคนเดียว ไม่ต้องสนใจพวกเขาในตอนนั้น เฮ่อจือหร่านก็เดินเข้ามา“น้องสะใภ้เก้า เจ้าหนีไปก่อนเถอะ ไม่ต้องสนใจพวกเรา”“ท าตามที่พวกเราบอกเถอะ น้องสะใภ้เก้า เจ้ารีบไปซะ”โม่ซิวเหยียนกับโม่หยวนเช่อรู้สึกเกลียดตัวเองเป็นครั้งแรกร่างกายไม่เอาไหนแบบนี้อาจจะกลายเป็นภาระให้น้องสะใภ้อีก
ตอนที่เฮ่อจือหร่านเข้ามา นางได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาประตูเรื่อย ๆ ตอนนี้นางไม่มีเวลาอธิบายอะไรมาก การใช้เข็มเงินจิ้มจุดสลบของพวกเขาคงไม่ทันแล้ว นางจึงโยนถุงยาสลบออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วรีบพาพวกเขาเข้าไปในพื้นที่มิติเฮ่อจือหร่านเพิ่งปรากฏตัวก็ถูกข้าวปั้นน้อยเกาะติดทันที่พอมองสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่ทั้งนุ่มนิ่มและน่ารัก เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกผ่อนคลายลงไม่น้อยนางเตรียมของอร่อยหลายอย่างให้ข้าวปั้นน้อย แล้วปล่อยให้มันไปเล่นตามล าพังตอนนี้นางถือโอกาสที่พี่ชายทั้งสองคนก าลังหลับสนิทช่วยตรวจร่างกายของพวกเขาอีกครั้งผลการตรวจค่อนข้างดี ทุกอย่างเป็นไปตามที่เฮ่อจือหร่านคาดการณ์ไว้โดยเฉพาะพี่สี่ ค่าหัวใจของเขาฟื้นตัวได้ดี อีกครึ่งเดือนก็สามารถผ่าตัดได้โดยไม่มีปัญหาส่วนร่างกายของพี่เจ็ดแม้
