าจคาดเดาจุดประสงค์ของการกระท าของพวกเขาในตรอกมืดเช่นนี้ได้
อย่างที่สอง พวกเขาก้าวเดินด้วยท่าทางที่เหมือนกันทุกประการนางไม่เชื่อว่าชาวหนานเจียงจะฝึกฝนคนให้เป็นแบบนี้ได้ ลองนึกถึงทหารที่เข้าร่วมพิธีสวนสนามในยุคปัจจุบันแล้ว พวกเขายังท าเช่นนี้ไม่ได้เลย
สุดท้าย แม้นางอาจมองไม่เห็นสีหน้าและรูปลักษณ์ของพวกเขาแต่กลับสังเกตเห็นรายละเอียดบางอย่าง หน้าอกของพวกเขาไม่มีการเคลื่อนไหวขึ้นลงของการหายใจ…
กล่าวอีกนัยหนึ่ง เฮ่อจือหร่านสงสัยว่าคนพวกนี้อาจไม่ใช่มนุษย์หรือไม่ก็อาจถูกควบคุมด้วยกู่ชนิดใดชนิดหนึ่ง จนสูญเสียความรู้สึกนึกคิดของตนเองไป
คนที่พวกเขาก าลังตามหาคือปรมาจารย์ซือเหมิง เขาย่อมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพิษกู่ระดับปรมาจารย์อย่างไม่ต้องสงสัย ผู้เชี่ยวชาญกู่มักเลี้ยงกู่หลายชนิด ดังนั้นนางจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าคนพวกนี้อาจเกี่ยวข้องกับปรมาจารย์ซือเหมิง
ด้วยเหตุนี้ นางจึงเอ่ยถามความเห็นของโม่จิ่วเยี่ย
เพราะรู้ดีว่าโม่จิ่วเยี่ยเป็นห่วงความปลอดภัยของพี่สี่กับพี่เจ็ดจึงไม่อยากหยุดอยู่นาน การจะตามไปดูหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา
แม้โม่จิ่วเยี่ยจะไม่ได้คิดมากเท่าเฮ่อจือหร่าน แต่เมื่อเห็นค้อนทองแดงในมือของคนบนหลังม้า เขากลับรู้สึกอยากเข้าไปดูใกล้ ๆอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกคุ้นเคยก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“อืม ไปดูกันเถอะ”
เมื่อพูดจบ เขาก็โอบเอวเฮ่อจือหร่าน ใช้วิชาตัวเบาทะยานไปซ่อนตัวอยู่ในม
