ของพวกเราที่ท าให้คุณชายเก้ากับฮูหยินเก้าต้องออกไปพักที่โรงเตี๊ยม”เฮ่อจือหร่านโบกมือ “ไม่เป็นไร พวกเราจะพักที่ไหนก็เหมือนกันทั้งนั้น” จากนั้นนางก็ถามต่อ “เมื่อคืนทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่หรือไม่?”หลานเอ๋อร์พยักหน้า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีเจ้าค่ะ”พูดจบ หลานเอ๋อร์ก็เรียกอวี่เอ๋อร์ให้เข้ามาช่วยรับถังไม้ไปจากมือโม่จิ่วเยี่ยพวกนางเพิ่งรับถังไม้มาก็ได้กลิ่นหอมของนมในยุคสมัยนี้ แม้ว่านมวัวจะเป็นของมีค่า แต่สาวใช้ที่เติบโตในวังก็คุ้นเคยกับมัน“คุณชายเก้า ฮูหยินเก้า พวกท่านออกไปซื้อนมวัวมาหรือ?”เฮ่อจือหร่านตอบอย่างคลุมเครือ “บังเอิญเจอคนขายระหว่างทางจึงซื้อมา”
เพื่อไม่ให้พวกนางซักถามเรื่องนี้ต่อ เฮ่อจือหร่านจึงเร่งว่า “รีบเอาไปไว้ที่ห้องครัวก่อน แล้วส่งไปให้พี่สี่กับพี่เจ็ดคนละชาม พวกเจ้าก็ดื่มด้วย ดื่มได้เต็มที่เลยนะ”สองสาวใช้ไม่คิดว่าฮูหยินเก้าจะใจดีถึงเพียงนี้ ถึงกับแบ่งนมวัวอันล ้าค่าให้พวกนางด้วยทั้งสองรู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมาทันที่ ไม่แปลกใจเลยที่องค์หญิงจะฝากฝังพวกนางไว้กับคุณชายเก้าและฮูหยินเก้าก่อนสิ้นใจองค์หญิงมองคนออกได้แม่นย าที่สุด ฮูหยินเก้าไม่ใช่หญิงเจ้าคิดเจ้าแค้นจริง ๆคิดได้ดังนี้หลานเอ๋อร์กับอวี่เอ๋อร์ก็รู้สึกยอมรับชีวิตในอนาคตได้มากขึ้นเฮ่อจือหร่านไม่รู้ความคิดของพวกนาง หลังจากดื่มนมวัวไปหนึ่งชาม นางก็ช่วยเตรียมอาหารเช้าให้พี่ชายสามีด้วยตัวเองมันยังคงเป็นอาหารที่มีสารอาหารครบถ้วน ร
