สาวใช้ตัดสินใจแล้วเอ่ยว่า “ถ้าเช่นนั้นก็ต้องท าแบบนี้แล้ว”เมื่อเห็นสาวใช้ตกลง เฮ่อจือหร่านจึงอาสาพยุงนาง ค่อย ๆ เดินไปยังเรือนของพระชายามันแตกต่างจากที่พวกเขาเคยคิดไว้ เรือนของพระชายาไม่ได้ใหญ่โตที่สุดในจวน ไม่เพียงไม่ใหญ่โตที่สุด แต่ยังดูเก่าและอยู่ในต าแหน่งที่ห่างไกลที่สุดจากประสบการณ์การดูละครในชาติก่อนของเฮ่อจือหร่าน การที่พระชายาจะอยู่ในที่แบบนี้ได้ แสดงว่านางคงไม่ได้รับความโปรดปรานจากองค์รัชทายาทยังไม่ต้องพูดถึงองค์รัชทายาท แม้แต่ครอบครัวทั่วไปก็ไม่มีเหตุผลที่จะให้ภรรยาเอกมาอยู่ในที่แบบนี้ด้วยความสงสัยมากมาย ทั้งสองจึงเดินตามสาวใช้เข้าไปในเรือนความจริงแล้วพวกเขากลับไม่รู้ว่า ที่นี่ไม่ใช่เรือนอาศัย แต่เป็นเรือนร้างขององค์รัชทายาทสาวใช้คิดว่าพวกเขาเป็นคนขององค์รัชทายาท และรู้เรื่องพวกนี้ดีอยู่แล้ว จึงไม่ได้อธิบายอะไรดูภายนอกเหมือนที่นี่เรือนขนาดเล็ก แต่เมื่อเดินเข้าไปข้างในเฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยต่างตกตะลึง
ทั้งสองตระหนักได้ว่า ที่นี่น่าจะเป็นต าหนักเย็นเฮ่อจือหร่านอดบ่นในใจไม่ได้ จักรพรรดิซุ่นอู่นี่หัวโบราณจริง ๆสมัยก่อนคนสกุลโม่ออกไปปกป้องชายแดน สู้รบจนท าให้หนานเจียงพ่ายแพ้ยับเยินแคว้นเล็ก ๆ ที่แพ้สงครามเช่นนี้ จ าเป็นด้วยหรือที่เขาจะส่งบุตรสาวของตัวเองมายังสถานที่เช่นนี้เพื่อแต่งงานและรับความทรมาน?หนานเจียงก็ชัดเจนว่าไม่ได้เห็นราชวงศ์ต้าซุ่นอยู่ในสายตาไม่เช่นนั้นจะกล้า
