่วนเขากับเฮ่อจือหร่านเข้าไปพักผ่อนในพื้นที่มิติชั่วคราวคิดดูแล้ว พวกเขาแทบไม่ได้หลับตานอนมาเกือบสองวัน ตัวเขาแข็งแรงจึงไม่เป็นไร แต่โม่จิ่วเยี่ยเป็นห่วงว่าร่างกายของภรรยาจะทนไม่ไหวเฮ่อจือหร่านเหนื่อยล้าจริง ๆ หากไม่ใช่เพราะมีเรื่องมากมายคอยท าให้จิตใจไม่อาจผ่อนคลายได้ นางคงไปพบกับเทพแห่งความฝันแล้ว
ในที่สุดก็มีเวลาว่างสักพัก นางจึงต้องพักผ่อนจิตใจให้เต็มที่ เพื่อไม่ให้รู้สึกง่วงตอนปฏิบัติภารกิจในยามกลางคืนนับตั้งแต่พบโม่ซิวเหยียน จิตใจของโม่จิ่วเยี่ยที่เคร่งเครียดมาตลอดก็ผ่อนคลายลง แต่เขายังไม่ท่าทีง่วงงุนเลยแม้แต่น้อยแต่ยังไม่รู้ว่าคืนนี้จะเจออะไรบ้าง เขาจึงต้องบังคับตัวเองให้พักผ่อนสักหน่อยเขาโอบกอดเฮ่อจือหร่านนอนบนเตียงใหญ่อันแสนสบายหลับตาลงพักผ่อนจนกระทั่งท้องฟ้าด้านนอกมืดลง โม่จิ่วเยี่ยจ าใจต้องปลุกภรรยาที่หลับสนิทเฮ่อจือหร่านยืดตัวอย่างง่วงเหงาแล้วพึมพ าว่า “ตอนนี้เวลาเท่าไหร่แล้ว”โม่จิ่วเยี่ยตอบเสียงนุ่มนวลว่า “ใกล้ยามซวีแล้ว”“อะไรนะ? เวลาป่านนี้แล้วหรือ ท าไมท่านไม่ปลุกข้าให้เร็วกว่านี้เล่า พี่สี่ยังต้องกินยา เรื่องอาหารของเขาก็ต้องระวังด้วย”ขณะที่พูด เฮ่อจือหร่านก็กระโดดลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว นางรีบไปต้มโจ๊กในครัวก่อน จากนั้นก็กินอาหารกันอย่างง่าย ๆ แล้วจึงออกจากพื้นที่มิติไปด้วยกัน
ตอนนี้โม่ซิวเหยียนก าลังตื่นอยู่ เขารู้ว่าน้องเก้ากับภรรยาอาจจะเหนื่อยมากในช่วงสองสามวันนี้
