้มออกมา “การที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ได้ถึงตอนนี้ ก็นับเป็นเมตตำจากสวรรค์แล้ว”ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะซักถำมรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่โม่ซิวเหยียนประสบมา เฮ่อจือหร่านจึงเตือนว่า “ท่านพี่ ให้ข้าตรวจร่างกายพี่สี่ก่อนเถอะ”นางพูดพลางเดินมาที่ข้างเตียงได้ยินนางเรียกน้องชายตนเองว่า “ท่านพี่” ด้วยท่ำทีเช่นนี้ โม่ซิวเหยียนก็รู้ทันทีว่าหญิงสาวผู้นี้คือน้องสะใภ้ของเขำ
ร่างกายของเขำสกปรกมอมแมม ยังจะยอมให้น้องสะใภ้เก้ำมาช่วยตรวจได้อย่ำงไรโม่ซิวเหยียนรีบพูดว่า “น้องสะใภ้ ข้าขอเล่ำให้เจ้ำฟังเอง…”เขำหยุดไปชั่วครู่ แล้วพูดอย่ำงอ่อนแรงว่า “ขำทั้งสองข้างของข้าหัก เส้นเอ็นที่มือถูกตัดขำด ส่วนที่เหลือก็ยังดีอยู่”ส่วนที่เหลือยังดีอยู่อย่ำงนั้นหรือ?ร่างกายที่ผอมโซเช่นนี้ จะเรียกว่า “ยังดีอยู่” ได้อย่ำงไรกัน?เฮ่อจือหร่านมาอยู่ในโลกยุคนี้ได้ครึ่งปีกว่าแล้ว นางจึงเข้าใจความคิดของคนโบราณอย่ำงถ่องแท้โดยเฉพำะเรื่องระหว่างพี่น้องชายของสามีกับสะใภ้ที่หลีกเลี่ยงการใกล้ชิดกันสภำพในยามนี้ของโม่ซิวเหยียนไม่ได้ดีอย่ำงที่เขำพูด หากต้องการตรวจสอบเพิ่มเติม ยังต้องใช้เครื่องมือทำงการแพทย์ที่ทันสมัยในพื้นที่มิติของนางดังนั้น เฮ่อจือหร่านจึงไม่ได้บังคับจะตรวจร่างกายโม่ซิวเหยียนนางคิดว่าหลังจากสองพี่น้องคุยกันสักพัก ก็จะฉีดยาสลบให้โม่ซิวเหยียนเพื่อพำเขำเข้าไปพื้นที่มิติในสภำพหมดสติไม่ว่าจะเป็นการตรวจร่างกายหรือออกไปจากที่นี่ โม่ซิ
