บตาเห็นได้ชัดว่ามันร้องใส่พวกกบเจ็ดสีไม่กี่ครั้ง พวกกบก็รีบปีนขึ้นตามผนังบ่อ พอกระโดดออกจากปากบ่อแล้วเข้าไปในกรงอย่างว่าง่ายข้าวปั้นน้อยตั้งใจจะดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของเจ้าของ เพื่อไปดูเหยื่อที่ล่ามาได้แต่มันถูกเฮ่อจือหร่านส่งเข้าไปในพื้นที่มิติอย่างไร้เยื่อใย พวกกบเจ็ดสีไม่เหมือนสัตว์อื่น ร่างกายมีพิษรุนแรงมาก หากข้าวปั้นน้อยบังเอิญสัมผัสโดนเข้า อาจเกิดผลเสียมากกว่าผลดีเพื่อความปลอดภัย เฮ่อจือหร่านจึงซื้อกล่องที่สามารถบรรจุกรงเหล็กได้เพิ่มอีกหนึ่งใบ หลังจากใส่กรงลงไปแล้วก็ลงกลอนให้แน่นหนา จึงส่งเข้าไปในพื้นที่มิติได้อย่างสบายใจ
เฮ่อจือหร่านรู้ว่าข้าวปั้นน้อยอาจจะไม่พอใจที่ถูกส่งเข้าพื้นที่มิติโดยไม่เต็มใจ จึงก าลังเตรียมจะเข้าไปปลอบมัน แต่ใครจะรู้ว่าตอนนั้นกลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากในบ่อ“ศิษย์พี่ พวกกบเจ็ดสีของพวกเราหายไปหมดแล้ว มิหน ้าซ ้ากลไกยังถูกคนท าลายด้วย”เฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยได้ยินเสียงคนพูดคุยกันอยู่ในบ่อน ้าแต่ไม่รู้ว่าฝีมือของอีกฝ่ายเป็นอย่างไร ทั้งสองจึงรีบถอยไปซ่อนตัวหลังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ ๆ“เสียงร้องของข้าวปั้นน้อยคงดึงดูดคนพวกนั้นให้ออกมา” เฮ่อจือหร่านเดา“อืม แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็ท าให้พวกเรารู้ว่าในบ่อน ้านี้มีคนอยู่จริง ๆ”ขณะก าลังสนทนากัน โม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกได้ว่ามีคนก าลังขึ้นมาจากในบ่อเขาเตือนเบา ๆ “มีคนมา”เฮ่อจือหร่านไม่ได้ตอบอะไร แต่จ
