องจึงปรากฏตัวบนถนนหลวงพร้อมกับรถยนต์คันใหญ่ที่เติมน ้ามันจนเต็มถังเวลานี้ในยุคโบราณเข้าสู่ช่วงดึกสงัดแล้ว สองข้างทางล้วนมืดสนิท แม้แต่เงาของภูตผีก็ยังมองไม่เห็นด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงไม่กังวลว่าจะมีคนเห็นรถยนต์ที่แล่นไป การเดินทางราบรื่นมาก รถยนต์คันใหญ่วิ่งไปอย่างนุ่มนวลตลอดทั้งคืนแม้ว่าถนนจะไม่ค่อยดีนัก แต่ก็เร็วกว่าการขี่ม้ามากทีเดียวโม่จิ่วเยี่ยเป็นมือใหม่หัดขับ เขาก าลังติดใจการขับรถ จึงรู้สึกไม่พอใจเท่าไหร่ที่ฟ้าสว่างเร็วเกินไปเฮ่อจือหร่านรู้สึกตกใจในความอดทนของเขาจริง ๆ ทั้งที่ขับรถมาตลอดทั้งคืน แต่เขายังดูกระปรี้กระเปร่า ไม่มีทีท่าเหนื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย
เฮ่อจือหร่านเพิ่งเข้าไปในพื้นที่มิติ ก็ถูกชายที่เต็มไปด้วยพลังงานคนนี้เข้ามาพัวพันเสียแล้ว…หลังจากการต่อสู้อันดุเดือดจบลง เฮ่อจือหร่านก็หลับใหลไปตอนนี้ข้าวปั้นน้อยรู้ความมากแล้ว มันไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่เจ้าของทั้งสองต่อสู้กันอีก แถมยังวิ่งไปซ่อนตัวในป่าไผ่ที่ลึกที่สุด ยิ่งไกลยิ่งดีหลังจากใช้ชีวิตแบบนี้ติดต่อกันสี่วัน โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านก็เดินทางมาถึงชายแดนทางใต้อย่างปลอดภัย ที่นี่คือพรมแดนระหว่างต้าซุ่นกับหนานเจียง และตอนนี้พวกเขาอยู่ในเขตแดนของต้าซุ่นโม่จิ่วเยี่ยคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี บุตรชายสกุลโม่คนไหนบ้างที่ไม่เคยมาประจ าการที่นี่?เมื่อมาถึงในใจโม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกเศร้า คิดถึงเมื่อครั้งอดีตที่พวก