ั้งแต่เด็ก นางมีความเชี่ยวชาญในทุกด้านไม่ว่าจะเป็นดนตรี หมากรุก คัดอักษร และการวาดภาพนอกจากเรื่องสถานะชนชั้นแล้ว เด็กสองคนที่เติบโตมาในสภาพแวดล้อมแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เมื่อมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ย่อมมีหลายสิ่งที่ไม่อาจยอมรับกันได้ ชีวิตแบบนี้ นางเกรงว่าหานเยี่ยคงไม่มีความสุขสายตาอ่อนโยนที่เมิ่งไห่หนิงใช้มองโม่หานเยี่ยอย่างปิดไม่มิดเมื่อครู่นี้ ถูกฮูหยินผู้เฒ่าจับได้โดยบังเอิญ
จากประสบการณ์ของนาง นางตัดสินว่าเมิ่งไห่หนิงน่าจะมีใจให้บุตรสาวตนและดูท่าว่าโม่หานเยี่ยก็ไม่ได้รังเกียจเมิ่งไห่หนิงเช่นกันแม้ว่าสกุลโม่จะตกอับ แต่ตระกูลเมิ่งก็ไม่ได้ดีไปกว่าพวกเขาเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าเมิ่งไห่หนิงจะเป็นนายอ าเภอมีต าแหน่งขุนนางขั้นเจ็ด แต่ก็ยังเป็นตระกูลที่ตกต ่าเช่นกันไม่ใช่หรือ?ด้วยเหตุนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าจึงไม่รู้สึกว่าการที่โม่หานเยี่ยจะแต่งงานกับเมิ่งไห่หนิงเป็นการเกินฐานะ แต่กลับเป็นการแต่งงานที่เหมาะสมกันเมื่อคิดถึงตรงนี้ นางก็เต็มใจจะสนับสนุนชายหนุ่มหญิงสาวคู่นี้แต่เรื่องแบบนี้ควรให้ฝ่ายชายเป็นฝ่ายแสดงท่าทีก่อน ถึงแม้นางจะอยากจับคู่ลูกสาวกับเมิ่งไห่หนิง แต่ก็ไม่ควรแสดงออกต่อหน้าคนอื่นอย่างไรก็ตาม ก่อนอื่นฮูหยินผู้เฒ่าอยากจะรู้ความคิดของบุตรสาวเสียก่อนโม่หานเยี่ยมีความคิดเรียบง่าย จึงไม่ได้คิดว่าท าไมมารดาถึงพานางออกมาสองแม่ลูกกลับเข้าห้องไป โม่หานเยี่ยค่อยๆ น าจี้เหล่านั้นกลับไปวางที่เดิมอย่า
