่สะใภ้รองยังคงหยอกล้อต่อไป “ยังจะบอกว่าไม่ขี้งกอีก พวกกระต่ายที่น้องสะใภ้เก้าให้เจ้ามา พวกเราอยากอุ้มสักครั้งเจ้าก็ยังไม่ยอม”ความจริงแล้วโม่หานเยี่ยก็ไม่อยากให้ นางหวังว่าจะสามารถใช้ความพยายามของตัวเองท าให้กระต่ายพวกนี้ออกลูกมาก ๆ จะได้ช่วยครอบครัวหาเงินได้บ้างครั้งหนึ่งตอนที่อยู่ในเมืองหลวง นางก็เคยเป็นบุตรสาวตระกูลใหญ่ ย่อมรู้ดีว่าบรรดาคุณหนูทั้งหลายชื่นชอบอะไรโม่หานเยี่ยมั่นใจว่ากระต่ายที่ทั้งน่ารักและสวยงามพวกนี้ จะต้องเป็นที่ชื่นชอบของเหล่าคุณหนูตระกูลใหญ่แน่นอน
ดังนั้นนางจึงดูแลเอาใจใส่กระต่ายทุกตัว โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่ามีแม่กระต่ายก าลังตั้งท้อง นางยิ่งดูแลมันเป็นพิเศษ ด้วยกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดกับกระต่ายที่อยู่ในการดูแลของนางเมื่อกระต่ายพวกนี้ออกลูก เชื่อว่าพวกมันคงขายได้ราคาดีแน่ขณะที่ก าลังพูดคุยกันอยู่นั้น พี่สะใภ้ทั้งหลายกับโม่หานเยี่ยก็สังเกตเห็นโม่จิ่วเยี่ยกับเมิ่งไห่หนิงที่เดินเข้ามาในฐานะแขก การที่เมิ่งไห่หนิงมาที่นี่ได้คงเป็นเพราะเรื่องกระต่ายดังนั้นเหล่าพี่สะใภ้จึงพร้อมใจกันเปิดทางให้เขายืนมองได้ชัด ๆเมิ่งไห่หนิงแสร้งท าเป็นดูลูกกระต่ายพวกนั้น แต่ความจริงแล้วเขาจะแอบมองโม่หานเยี่ยในยามที่ทุกคนไม่ทันสังเกตโม่หานเยี่ยก าลังตั้งใจดูอาการของแม่กระต่าย แต่ก็รู้สึกได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองตนเองอยู่นางเงยหน้ามองไปตามทิศทางของสายตานั้น และสบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกของ
