เมิ่งไห่หนิงพอดีตอนนั้นเมิ่งไห่หนิงก าลังตกอยู่ในภวังค์ จึงไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหันมามองเขาด้วยเขาตกใจ รีบหลบสายตาไป หัวใจก็เต้นรัวเร็วอย่างควบคุมไม่ได้
โม่หานเยี่ยก็เช่นเดียวกัน แม้ว่าในใจนางจะไม่เคยคิดอะไรเกินเลยกับเมิ่งไห่หนิง แต่ในฐานะหญิงสาวที่เพิ่งเริ่มรู้จักความรัก การเผชิญกับสายตาร้อนแรงเช่นนี้ก็ยากจะต้านทานยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่านางจะไม่ได้รังเกียจสายตาของเมิ่งไห่หนิงเลย…ความสนใจของทุกคนจดจ่ออยู่กับแม่กระต่ายที่ก าลังออกลูก จึงไม่มีใครสังเกตเห็นสีหน้าของคนทั้งสองหลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยาม แม่กระต่ายก็คลอดลูกออกมาทั้งหมดสิบสองตัว เมื่อรู้สึกว่าทุกอย่างปกติแแล้ว โม่หานเยี่ยจึงค่อย ๆ ย้ายกรงไปไว้ด้านข้างอย่างระมัดระวังในตอนนี้ เมิ่งไห่หนิงไม่อาจหาเหตุผลที่เหมาะสมจะอยู่ต่อได้ เขาแอบมองโม่หานเยี่ยอีกครั้งก่อนจะบอกลาทุกคนในบ้านสกุลโม่แล้วจากไปคนสกุลโม่ยุ่งวุ่นวายมาทั้งวัน เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วต่างก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนวันรุ่งขึ้น ในบ้านมีข่าวดีอีกครั้ง กระต่ายที่พี่สะใภ้ห้ากับพี่ห้าเลี้ยงไว้ก็ออกลูกมาอีกหลายครอกพอถึงตอนเย็น จ านวนกระต่ายก็เพิ่มขึ้นกว่าสองร้อยตัว ทุกคนในครอบครัวต่างรู้สึกเบิกบานใจกับลูกกระต่ายน้อยที่เกิดใหม่เหล่านี้
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงวันส่งท้ายปีเก่าแล้วความจริงมันควรจะเป็นวันที่มีความสุข แต่ใครจะรู้ว่าสกุลโม่กลับก าลังกังวลใจเ
