ม่?”
เฮ่อจือหร่านยิ้มพลางกล่าวว่า “ข้าเพิ่งตรวจอาการของพี่ห้ำเสร็จเลือดคั่งในหัวของเขำถูกดูดซับไปเกือบหมดแล้ว ถ้ำไม่มีอะไรผิดพลาด ความทรงจำของเขำน่ำจะฟื้นคืนมาได้”โม่จิ่วเยี่ยได้ยินดังนั้นก็ดีใจมาก รีบวิ่งออกไปบอกข่ำวดีนี้กับครอบครัวไม่นานฮูหยินผู้เฒ่ำก็พำบรรดำสตรีในบ้ำนเข้ามาที่ห้องพร้อมกับเขำฮูหยินผู้เฒ่ำจับมือเฮ่อจือหร่านอย่ำงตื่นเต้น “ความทรงจำของพี่ห้ำเจ้ำจะกลับมาจริง ๆ หรือ?”เฮ่อจือหร่านจับมือฮูหยินผู้เฒ่ำกลับ “ท่านแม่ ถ้ำไม่มีอะไรผิดพลาด ความทรงจำของพี่ห้ำจะคืนมาทันทีที่เขำตื่น”พี่สะใภ้ห้ำที่ยืนอยู่ข้างฮูหยินผู้เฒ่ำได้ยินเรื่องสามีของนางก็ร้องไห้โฮทันที่“ในที่สุดสามีของข้าจะดีขึ้น หมายความว่าต่อไปนี้เขำจะไม่รู้สึกแปลกหน้ำกับข้าอีกใช่หรือไม่”คิดถึงเรื่องนี้แล้ว สะใภ้ห้ำก็รู้สึกน้อยใจนักทั้ง ๆ ที่สามีของนางยังมีชีวิตอยู่ แต่ทั้งคู่กลับต้องรักษำระยะห่ำงเหมือนคนแปลกหน้ำ ซึ่งแตกต่ำงจากความรักใคร่ที่เขำเคยมีให้นางอย่ำงสิ้นเชิง
เมื่ออยู่ต่อหน้ำกับใบหน้ำเดิม แต่กลับไม่มีความสนิทสนมเหมือนเมื่อก่อน ทำให้สะใภ้ห้ำรู้สึกว่างเปล่ำหากไม่รู้ว่าสามีของนางเป็นเช่นนี้เพราะการสูญเสียความทรงจำสะใภ้ห้ำคงสงสัยว่าเขำเปลี่ยนไปแล้วตอนนี้น้องสะใภ้เก้ำบอกว่าหลังจากสามีของนางตื่นขึ้นมา ในที่สุดนางก็จะได้อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับสามีอีกครั้ง จากนี้ไปพวกเขำจะพยายามให้มาก มีลูกชายลูกสาวสักคนสองคน ชีวิตนี้ก็น
