ี้คนตระกูลเซี่ยและตระกูลฟางยิ่งรู้สึกซาบซึ้งต่อเฮ่อจือหร่านมากขึ้น พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าหลังจากมาถึงซีเป่ยแล้ว เฮ่อจือหร่านจะยังเต็มใจพาพวกเขาท างานหาเงินไปด้วยกันโชคดีที่ตอนจัดสรรหมู่บ้าน พวกเขาไม่ลังเลที่จะร่วมเป็นร่วมตายกับคนสกุลโม่มาตอนนี้แค่นั่งอยู่ที่บ้านก็สามารถหาเงินได้มากมายแล้ว หากไม่ใช่เพราะเฮ่อจือหร่านมอบโอกาสให้พวกเขา พวกเขาคงไม่มีทางได้รู้จักกับอาชีพอย่างนี้ไปตลอดชีวิตการท าตุ๊กตาในครั้งนี้ เฮ่อจือหร่านวาดแบบขึ้นใหม่อีกหลายแบบตามหนังสือเมื่อมีแบบตุ๊กตาหลากหลายขึ้น ทุกคนก็ไม่รู้สึกเบื่อหน่ายที่จะท าตุ๊กตา
ขณะที่เหล่าสตรีก าลังวุ่นวายกันอยู่ที่นี่ พี่สะใภ้ห้าพลันวิ่งมาถามเฮ่อจือหร่าน“น้องสะใภ้เก้า ข้าเห็นว่าในบรรดากระต่ายที่โตของพวกเรา มีครึ่งหนึ่งเป็นตัวผู้ หากใช้มันเป็นพ่อพันธุ์ก็ใช้แค่สิบตัวหรือแปดตัวก็พอแล้ว ส่วนที่เหลือดูเหมือนจะสิ้นเปลืองอาหารไปสักหน่อย”นี่เป็นเหตุผลที่ถูกต้องแล้ว กระต่ายตัวผู้ที่มีมากไม่สามารถขยายพันธุ์ได้เหมือนตัวเมีย และเพราะมันโตเต็มวัยแล้ว จึงไม่มีพื้นที่ในการเติบโตอีก หากเลี้ยงต่อไปก็จะเป็นการเพิ่มค่าใช้จ่ายเท่านั้นเฮ่อจือหร่านเคยคิดถึงประเด็นนี้ตอนวางแผนจะเลี้ยงกระต่าย แต่เพราะช่วงนี้นางยุ่งกับเรื่องอื่นในบ้านจึงละเลยเรื่องนี้ไป“พี่สะใภ้ห้า ให้พี่ห้าเชือดกระต่ายตัวผู้สักสิบตัวก่อน แต่ให้เขาถลกหนังมันออกมาให้ดีด้วยนะเจ้าคะ”พี่สะใภ้ห้าไม่ร
