กเมืองอวิ่นพร้อมกัน
กระทั่งเห็นเงาร่างของหนานรุ่ยและขบวนคนหายลับไปจากสายตา โม่จิ่วเยี่ยถึงได้ขับเกวียนกลับบ้านเรื่องยุ่งยากผ่านพ้นไปเสียที่ ชีวิตของสกุลโม่ก็กลับเข้าสู่ภาวะปกติในที่สุดพี่แปดตื่นแต่เช้าเพื่อไปท างานที่ที่ว่าการอ าเภอทุกวัน ส่วนพี่ห้ากับพี่สะใภ้ห้าก็ยุ่งอยู่กับการเลี้ยงกระต่ายพวกนั้นตอนนี้พวกพี่ห้าช านาญเรื่องการเลี้ยงกระต่ายเป็นอย่างดีแล้วทุกวันก็ต่างยุ่งงานด้วยความสนุกสนานพวกเขาถึงกับเจอกระต่ายตัวเมียท้องโตอีกหลายตัว จึงแยกไปขังไว้ในกรงแยกเพื่อดูแลมันอย่างดีข้าวปั้นน้อยนอกจากจะคอยอ้อนเจ้าของทุกวันแล้ว บางครั้งมันก็ไปวิ่งเล่นบนภูเขา แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ในคอกกระต่ายคอยจัดการให้ลูกกระต่ายพวกนั้นอยู่กันเป็นระเบียบมีข้าวปั้นน้อยเข้ามาช่วยงาน พาลให้พวกพี่ห้าท าความสะอาดกรงกระต่ายสะดวกมากขึ้น ไม่ต้องคอยกังวลว่ากระต่ายพวกนั้นจะวิ่งหนีออกไปเพราะพอข้าวปั้นน้อยออกค าสั่ง กระต่ายน้อยทั้งหมดก็เอนตัวพิงผนังกรงนิ่งไม่ขยับเขยื้อน
ถังหมิงรุ่ยก็ให้ข่าวที่แน่ชัดว่า เขาวางแผนจะไปขายตุ๊กตาชุดหนึ่งที่เมืองอื่นก่อนช่วงปีใหม่นอกจากจัดการเรื่องอาหารสามมื้อในบ้านแล้ว บรรดาพี่สะใภ้ก็เริ่มท าตุ๊กตาขนปุยด้วยเรื่องการท าตุ๊กตาขนปุย เฮ่อจือหร่านไม่ได้ทอดทิ้งคนตระกูลฟางและตระกูลเซี่ย เพราะที่ผ่านมาทุกคนต่างช่วยเหลือกันและกันตอนแรกที่นางมีความคิดจะท าตุ๊กตานี้ขึ้นมาก็เพราะต้องการช่วยเหลือคนสองตระกูลน
