าของหนานรุ่ย”เหตุผลที่เขาไม่ได้ตอบตกลงกับหนานรุ่ยทันที่ เป็นเพราะต้องการปรึกษากับภรรยาเป็นการส่วนตัวก่อนหากภรรยาไม่เห็นด้วย ไม่ว่าจะเป็นประโยชน์กับสกุลโม่อย่างไรเขาก็จะไม่บังคับเฮ่อจือหร่านพอจะเดาความคิดของโม่จิ่วเยี่ยได้บ้าง“ท่านตั้งใจจะใช้ความสัมพันธ์กับหนานรุ่ยเพื่อตามหาคนคนนั้นใช่หรือไม่?”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “ข้ามีความคิดเช่นนั้นจริง ๆ”
“ความคิดของท่านไม่มีปัญหาอะไร ถ้าพระมารดาของหนานรุ่ยสามารถถอนพิษกู่ได้จริง เขาก็จะไม่ถูกคนคนนั้นควบคุมอีกต่อไป จะท าให้เราจัดการเรื่องต่าง ๆ สะดวกขึ้น อีกอย่างหนานรุ่ยก าลังคาดหวังว่าจะช่วยแก้พิษให้กับมารดาของเขา เชื่อว่าเมื่อเขากลับไปแล้วก็คงไม่น าเรื่องของสกุลโม่ไปแพร่งพราย และมันคงสามารถปิดปากเขาไปได้ชั่วคราว”“แต่ว่าท่านเชื่อใจหนานรุ่ยจริง ๆ หรือ” นี่คือปัญหาที่เฮ่อจือหร่านคิดท้ายที่สุดแล้ว ทั้งนางและเจ้าของร่างเดิมต่างก็ไม่รู้จักนิสัยของหนานรุ่ยดีพอ การจะตัดสินว่าเขาเป็นมิตรหรือศัตรูนั้น ต้องให้โม่จิ่วเยี่ยพิจารณาด้วยตัวเอง“ข้าคิดเรื่องที่หนานรุ่ยพูดอย่างละเอียดแล้ว เมื่อเปรียบเทียบกันก็ไม่มีข้อขัดแย้งอะไร ดังนั้นข้าจึงสรุปได้ว่าสิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมดนั้นเป็นความจริง”“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการกระท าของหนานรุ่ยจะไม่ใช่การถอยเพื่อรุกกลับ ไม่ว่าเขาจะมีจุดประสงค์อะไรที่มาซีเป่ยครั้งนี้ ข้าก็ขอใช้โอกาสนี้บรรลุเป้าหมายของตัวเองก่อน”“ส่วนเรื่องในอ
