สะใภ้สักพักแต่เขาก็เห็นว่าน้องชายกับภรรยาจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้เรียบร้อยไม่จ าเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากเขาเลยเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็ควรรีบไปรับต าแหน่งที่ที่ว่าการดีกว่า ไม่ว่าจะได้เงินเดือนมากน้อยแค่ไหนก็ยังช่วยหาเงินให้ครอบครัวได้ อีกทั้งต าแหน่งหัวหน้าเจ้าหน้าที่ก็ถือเป็นต าแหน่งเล็ก ๆ ของที่ว่าการอ าเภอ หากเขามีต าแหน่งนี้ก็จะช่วยดูแลคนในบ้านได้บ้าง“ถ้าน้องชายเมิ่งต้องการ ข้าก็พร้อมจะไปรับต าแหน่งได้ทุกเมื่อ”
เมิ่งไห่หนิงได้ยินดังนั้นก็ดีใจมาก “ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้พี่แปดไปรายงานตัวที่ที่ว่าการอ าเภอได้เลย ข้าจะให้เมิ่งอันช่วยจัดการทุกอย่างให้”“ได้ พรุ่งนี้เช้าข้าจะไป”เมื่อตกลงเรื่องพี่แปดจะไปรับต าแหน่งแล้ว โม่จิ่วเยี่ยก็พูดถึงเรื่องภูเขาลูกนั้นกับที่ดินรกร้างทางทิศเหนือ“น้องชายเมิ่ง ข้ายังมีเรื่องต้องรบกวนเจ้าอีก”เมิ่งไห่หนิงกล่าวอย่างสุภาพ “จะเรียกว่ารบกวนได้อย่างไร พี่เก้ามีอะไรก็พูดมาเถอะ ตราบใดที่น้องชายอย่างข้าท าได้ ข้าจะช่วยเหลือท่านอย่างเต็มที่แน่นอน”“ไม่ปิดบังน้องชายเมิ่ง ข้ากับภรรยาสนใจภูเขาลูกนั้นที่อยู่หลังหมู่บ้าน รวมถึงอยากจะซื้อที่ดินรกร้างบางส่วนไว้ด้วย”เมิ่งไห่หนิงรู้ว่าสกุลโม่ซื้อที่ดินจากชาวบ้านในหมู่บ้านมาไม่น้อยแล้ว และเขาเองก็เป็นคนช่วยจัดการเรื่องหนังสือต่าง ๆ ให้ตอนนั้นเขาก็คิดว่าสกุลโม่มีคนอย่างมากก็แค่สิบกว่าคน ส่วนใหญ่ก็เป็นสตรี พวกเขาจะเพาะปลูกพืช
