คุมตัวเองไม่ได้ชั่วครู่เท่านั้น”ความจริงเฮ่อจือหร่านยอมรับโม่จิ่วเยี่ยจากก้นบึ้งของหัวใจแล้วและนางก็เตรียมใจพร้อมจะเป็นสามีภรรยาที่แท้จริงกับเขาด้วยส่วนเรื่องคืนเข้าหอที่สมบูรณ์แบบนั้น ขอแค่ได้อยู่กับชายที่รัก มีหรือไม่มีพิธีอะไรก็ไม่ส าคัญ
เรื่องวันนี้ ถ้านางไม่เต็มใจ ก็คงไม่ยอมร่วมมือกับอีกฝ่ายขนาดนั้นคิดว่าเรื่องราวก าลังจะด าเนินไปอย่างราบรื่น แต่กลับถูกข้าวปั้นน้อยมาขัดจังหวะเสียก่อนพอคิดอย่างนี้แล้วเฮ่อจือหร่านก็รู้สึกขบขันเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของโม่จิ่วเยี่ย นางจึงวางข้าวปั้นน้อยลงบนพื้นแล้วเดินไปหาเขาเฮ่อจือหร่านเป็นฝ่ายโอบกอดเอวของโม่จิ่วเยี่ย และซบใบหน้าแนบกับอกของเขา“ข้าเป็นภรรยาของท่าน ไม่เป็นไรหรอกหากท่านจะควบคุมตัวเองไม่ได้”การสัมผัสร่างกายกันอย่างใกล้ชิดของคนทั้งสอง ท าให้ไฟปรารถนาที่เพิ่งดับลงเล็กน้อยของโม่จิ่วเยี่ยปะทุขึ้นมาอีกครั้งตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมจิตใจและร่างกายของตัวเองได้อีกหากยังอดทนต่อไป เขาคงจะเสียสติไปแล้วเขาอยากครอบครองนาง ให้นางเป็นหนึ่งเดียวกับเขา…โม่จิ่วเยี่ยไม่สนใจคืนเข้าหอที่สมบูรณ์แบบอีกต่อไป เขาก้มหน้าลงจูบนางอีกครั้ง
เพื่อไม่ให้ข้าวปั้นน้อยมารบกวน คราวนี้จูบของเขาดุดันยิ่งกว่าเมื่อครู่ เมื่อรู้สึกว่าภรรยาที่อยู่ในอ้อมกอดอ่อนระทวยลงแล้ว เขาจึงรีบอุ้มนางเข้าไปในห้องนอน ทิ้งเจ้าตัวป่วนน้อยไว้นอกประตูเฮ่อจือหร่า
