ค าอธิบายของโม่จิ่วเยี่ยแล้ว โม่ชูหานพลันรู้สึกโล่งใจ“ข้านี่โง่เสียจริง ไม่เคยรู้เลยว่ากระต่ายกินของเหล่านี้ได้”แต่เมื่อเห็นชาวต่างชาติเลี้ยงกระต่ายจนอ้วนท้วนสมบูรณ์เช่นนี้คงจะไม่มีอะไรผิดแน่ขณะที่สองพี่น้องเพิ่งตรวจดูสิ่งของในคลังสินค้าเสร็จ ก็ได้ยินเสียงเฮ่อจือหร่านพูดอยู่ตรงประตู“ท่านพี่ พี่แปด เกวียนที่พวกเหลียงห่าวจ้างมาถึงแล้ว พวกเราเตรียมขนย้ายข้าวของกันเถอะเจ้าค่ะ”ชายทั้งสองรับค าแล้วเดินไปทางประตูพร้อมกันเหลียงห่าวและคนอื่น ๆ จ้างเกวียนมาสิบกว่าคัน ก าลังหยุดรออย่างเป็นระเบียบอยู่นอกคลังสินค้า
โม่จิ่วเยี่ยก าลังสั่งการให้คนในครอบครัวรวมทั้งคนขับเกวียนช่วยกันขนสิ่งของขึ้นเกวียนทีละชิ้นต้องกล่าวว่าครั้งนี้เฮ่อจือหร่านเตรียมของมามากจริง ๆ กระทั่งเกวียนสิบกว่าเล่มบรรทุกจนเต็มแล้ว ก็ยังขนข้าวของในคลังสินค้าออกมาได้เพียงหนึ่งในสี่เท่านั้นด้วยเหตุนี้ ก็เห็นได้ชัดว่าการขนสิ่งของทั้งหมดคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยสี่เที่ยว คาดว่าถึงตอนนั้นฟ้าคงจะมืดค ่าพอดีโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านต่างก็เป็นห่วงเรื่องการสร้างเพิงหญ้า จึงมอบหมายให้พี่แปดรับผิดชอบเรื่องการขนของ ส่วนพวกเขาสองคนก็ติดตามเกวียนบรรทุกสินค้ากลับไปยังหมู่บ้านซีหลิ่งเพียงเกวียนเคลื่อนเข้ามาในหมู่บ้าน ก็ดึงดูดสายตาของคนตระกูลจ้าวและตระกูลโจวทันที่พวกเขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านซีหลิ่งมานานแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคนซื้อข้าวของม
