งหมด
ชั่วขณะนั้นนางถึงกับพูดอะไรไม่ออก ด้วยความร้อนใจจึงร้องไห้ออกมาเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของโม่หานเยี่ย ฮูหยินผู้เฒ่าพร้อมด้วยพี่สะใภ้ที่ก าลังยุ่งอยู่ในครัวต่างพากันวิ่งออกมาดูสิ่งแรกที่เห็นคือโม่ชูหานก าลังพยายามปลอบโยนโม่หานเยี่ยอยู่ตรงนั้น“หานเยี่ย เจ้าอย่าร้องไห้สิ พี่แปดผิดเอง ถ้าเจ้าชอบกระต่ายพวกนี้จริง ๆ ก็เก็บไว้เลี้ยงสักตัวดูก็ได้”ในสถานการณ์แบบนี้ ทุกคนคงคิดว่าโม่ชูหานท าให้โม่หานเยี่ยร้องไห้แล้ว“ท่านพี่ อย่าแกล้งหานเยี่ยสิ” พี่สะใภ้แปดพูดพลางก้าวมายืนระหว่างคนทั้งสองนางยืนเท้าเอว ท่าทางเหมือนจะเรียกร้องความยุติธรรมจากโม่ชูหานเมื่อเห็นว่ามีคนเข้าข้าง โม่หานเยี่ยก็หยุดร้องไห้ทันที่ ความจริงแล้วนางแค่แกล้งท า พอจะหยุดก็หยุดเร็วมาก“พี่สะใภ้แปด ท่านดูพี่แปดสิเจ้าค่ะ เขาโหดร้ายมาก จะเอากระต่ายน้อยพวกนี้ไปขายแล้ว”ตอนนี้ทุกคนก็เข้าใจสาเหตุที่สองพี่น้องทะเลาะกันแล้ว
ฮูหยินผู้เฒ่ากับพวกพี่สะใภ้ล้วนเคยเป็นคุณหนูที่ไม่เคยต้องท างานบ้าน พวกนางจึงไม่รู้เรื่องการเลี้ยงกระต่ายป่าดังนั้นทุกคนจึงเห็นพ้องต้องกันว่าโม่ชูหานเป็นฝ่ายผิดพี่สะใภ้สามยิ่งท ายิ่งกว่านั้น นางล้วงเงินห้าต าลึงออกมาจากอกเสื้อแล้วยัดใส่มือโม่ชูหานทันที่“น้องแปด ข้าขอซื้อกระต่ายป่าพวกนี้ทั้งหมด เจ้าเก็บเงินไว้ให้ดีๆ นะ”จริง ๆ เลยเชียว เขากล้าดีอย่างไรมารังแกน้องสาวสุดที่รักของพวกนาง เรื่องนี้ยอมไม่ได้เด็ดขาดพี่สะใภ้
