อย่างไรเสียที่ดินพวกนั้นก็ปล่อยทิ้งร้างอยู่แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงอาจขายได้ในราคาถูกเช่นกันผู้เฒ่าจ้าวเห็นดังนั้นแล้วก็กล่าวว่า “ตระกูลของเราก็มีที่ดินรกร้างตรงนั้นอยู่ยี่สิบหกหมู่เช่นกัน เหมือนกับตระกูลโจว ขายราคาหนึ่งต าลึงต่อหนึ่งหมู่”โม่จิ่วเยี่ยมองไปทางเซี่ยเทียนไห่กับฟางฉวนโจวก่อนท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็มาที่หมู่บ้านซีหลิ่งเพื่อครอบครัวของตัวเอง ถ้ามีที่ดินขายก็ไม่ควรตัดโอกาสของคนอื่นเซี่ยเทียนไห่กับฟางฉวนโจวได้ยินว่ามันเป็นที่ดินที่ถูกทิ้งร้างมาหลายปีและให้ผลผลิตต ่า ทั้งสองคนก็ไม่สนใจแต่เดิมพวกเขาก็ไม่ถนัดด้านการเกษตรอยู่แล้ว ถ้าจะไปเพาะปลูกในที่ดินแบบนั้น อาจลงเอยด้วยการไม่ได้ผลผลิตอะไรเลยก็ได้ดังนั้นทั้งสองคนจึงส่ายหน้าให้โม่จิ่วเยี่ยพร้อมกัน บอกว่าพวกเขาไม่ต้องการซื้อที่ดินแบบนี้ถ้าเป็นไปได้ พวกเขาอยากซื้อที่ดินดี ๆ ของตระกูลชุยการที่ทั้งสองคนไม่อยากซื้อที่ดินที่ถูกทิ้งร้างมาหลายปี ก็ตรงกับความตั้งใจของโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านพอดี
พวกเขาเคยวางแผนไว้ว่า หากเป็นไปได้จะซื้อที่ดินทั้งหมดบริเวณเชิงเขานั้นไว้ และในอนาคตจะสร้างบ้านที่นั่นด้วยด้วยวิธีนี้ทรัพย์สินของครอบครัวพวกเขาจึงจะสามารถรวมเป็นหนึ่งเดียวได้โม่จิ่วเยี่ยตัดสินใจทันที่“หัวหน้าตระกูลทั้งสอง ข้าตัดสินใจจะซื้อที่ดินทั้งหมดของพวกท่าน”ทันทีที่เขาพูดจบ เฮ่อจือหร่านก็ส่งเงินก้อนใหญ่มาให้ มันหนักถึงสิบต าลึง“ทั้งสองท่าน
