นี่คือเงินมัดจ าส าหรับที่ดิน รอให้ครอบครัวของพวกเราจัดการเรื่องต่าง ๆ เรียบร้อยอีกไม่กี่วันนี้พวกเราก็จะไปที่ว่าการอ าเภอเพื่อด าเนินการโอนที่ดิน”เงินก้อนใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะ พาให้รู้สึกถึงความร ่ารวยมั่งคั่งในทันที่ผู้เฒ่าโจวเห็นดังนั้นจึงแย้มยิ้มพูดว่า “ภรรยาเหล่าจิ่วช่างมีน ้าใจจริง ๆ เงินมัดจ าแค่ให้มานิดหน่อยก็พอแล้ว วันหน้าพวกเราก็จะเป็นเพื่อนบ้านในหมู่บ้านเดียวกัน ข้าจะไม่เชื่อใจพวกเจ้าได้อย่างไร”ตอนนี้หัวหน้าตระกูลทั้งสองเชื่อแล้วว่าคนสกุลโม่นั้นโง่งมและเงินเยอะ
ที่ดินแบบนั้นพวกเขาไม่เพียงต้องการทั้งหมด แต่ยังจ่ายเงินรวดเร็วเช่นนี้อีก…เฮ่อจือหร่านพยายามไม่คาดเดาความคิดของพวกเขาในตอนนี้นางยิ้มและตอบว่า “เร็วหรือช้าเงินก็ต้องจ่าย เงินมัดจ านี้แสดงถึงความจริงใจของพวกเราที่จะซื้อที่ดิน”“ได้ ๆ ๆ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็จะรับไว้ ไม่เกรงใจแล้ว”ผู้เฒ่าโจวความถ่อมตัวมาก เขาผลักเงินไปให้ผู้เฒ่าจ้าว“ผู้เฒ่าจ้าว ท่านเก็บเงินนี้ไว้ก่อน รอไปท าเรื่องที่ที่ว่าการแล้วพวกเราค่อยแบ่งกัน”ผู้เฒ่าจ้าวยิ้ม ตอบรับว่า “ได้ ท าตามที่พี่โจวพูด”เห็นได้ชัดว่าหัวหน้าตระกูลทั้งสองท่านเป็นคนดีมาก มีทั้งความถ่อมตัวและเอื้อเฟื้อ ไม่โลภเงินทองหลังจัดการเรื่องซื้อที่ดินในมือของพวกเขาเสร็จ โม่จิ่วเยี่ยก็ถามว่า “อีกอย่าง บ้านเหล่านั้นที่พวกเราได้รับการจัดสรรมาที่นี่ ได้ยินว่ามีหลายหลังเป็นของญาติพี่น้องพวกท่านใช่
