หรือไม่”ผู้เฒ่าจ้าวอธิบายเรื่องเจ้าของบ้านเหล่านั้นโม่จิ่วเยี่ยถามอีกครั้ง “ไม่ทราบว่าบ้านเหล่านั้นขายหรือไม่”เมื่อได้ยินสิ่งที่โม่จิ่วเยี่ยพูด ดูเหมือนเขาจะต้องการซื้อบ้านที่ทรุดโทรมพวกนั้นด้วย ท าให้หัวหน้าตระกูลทั้งสองรู้สึกตกใจมาก
“นี่ เหล่าจิ่ว พวกเจ้าจะซื้อบ้านพวกนั้นด้วยหรือ” ผู้เฒ่าโจวถามอย่างเหลือเชื่อบ้านพวกนั้นปล่อยทิ้งไว้ให้รกหูรกตา พวกเขาไม่มีก าลังทรัพย์จะซ่อมแซม ยังไม่พอ ทางการยังเอาไปให้พวกนักโทษเนรเทศอยู่อีกแม้จะไม่มีใครอยู่ได้นาน แต่เรื่องแบบนี้ก็ชวนให้รู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้างโม่จิ่วเยี่ยยิ้มพลางกล่าว “ครอบครัวของพวกเราชอบความเงียบสงบ ข้าคิดว่าสร้างบ้านไว้ที่นั่นน่าจะเหมาะ อีกอย่างที่นั่นก็อยู่ใกล้กับที่ดินที่พวกเราซื้อไว้ เวลาดูแลก็จะสะดวกด้วย”ผู้เฒ่าทั้งสองคนต่างเห็นว่าค าพูดของเขาก็มีเหตุผล“อืม ความคิดนี้ก็ไม่เลว แต่ว่ามีบ้านเยอะแยะอยู่ที่เชิงเขา พวกเจ้าคิดดีแล้วหรือยังว่าจะซื้อหลังไหน”“ถ้าเป็นไปได้ ข้าตั้งใจจะซื้อทั้งหมด” โม่จิ่วเยี่ยไม่มีท่าทีลังเลแม้แต่น้อย“ซื้อทั้งหมดเลยหรือ”ผู้อาวุโสต่างตกใจกับค าพูดของเขาอีกครั้งหากเป็นหนึ่งหรือสองหลัง เขาซื้อไว้ก็คงไม่เป็นไร เพราะเหมือนว่าจ านวนคนสกุลโม่ก็มีไม่น้อย
แต่ถ้าซื้อทั้งหมด พวกเขาจะเอาพื้นที่กว้างใหญ่ขนาดนั้นไปท าอะไร“เหล่า…เหล่าจิ่ว เจ้าต้องรู้ว่าแม้บ้านเหล่านั้นจะเก่าไปบ้าง แต่ก็ยังแพงกว่าการซื้อที่ดิน เจ้าแน่ใจ
