์ท่านนั้นยอกเยี่ยมมาก เขาซ่อมเรือเสร็จได้เร็วสุด ๆ”“เยี่ยมมาก ไปแจ้งให้เรือสินค้าเทียบท่าทันที” เฮนรี่พูดจบก็เรียกโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือหูชงยืนรออยู่ตรงนั้นก่อนแล้ว เพื่อให้เฮนรี่จ่ายค่าแรงเฮนรี่รู้สึกตื่นเต้นมาก เมื่อเห็นหูชงก็อยากจะกอดเขาอย่างอบอุ่นใครจะรู้ว่าเมื่อเขาเข้าไปใกล้หูชงและกางแขนออก หูชงจะหลบไปเสียก่อน“เรือซ่อมเสร็จแล้ว ค่าแรงข้าสิบต าลึง” หูชงพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เฮนรี่รู้สึกล าบากใจ หันไปมองเฮ่อจือหร่าน ขอให้นางช่วยบอกว่าหูชงพูดอะไรเฮ่อจือหร่านบอกเขาว่าหูชงก าลังต้องการค่าแรงสิบต าลึงคราวนี้เฮนรี่ยิ่งรู้สึกล าบากใจมากขึ้นเขาเพิ่งมาถึงที่นี่ ยังไม่ได้ขายสินค้าอะไรเลยสักอย่าง เฮ่อจือหร่านก็ยังไม่ได้จ่ายค่าสินค้า ให้ เขาจึงไม่มีเงินจ่ายค่าแรงให้หูชงเลยเฮ่อจือหร่านเห็นความล าบากใจนี้ของเขาจึงเอ่ยว่า “ท่านตามข้าลงเรือไปเอาเงินก่อน”นางอธิบายกับหูชงอีกครู่หนึ่ง ตอนนี้เรือสินค้าจอดเทียบท่าได้อย่างมั่นคงแล้วพวกเขาไม่จ าเป็นต้องนั่งเรือเล็กอีก สามารถก้าวขึ้นฝั่งได้ทันที่เฮ่อจือหร่านเข้าไปในเกวียนลา เมื่อเปิดม่านอีกครั้ง เงินหนึ่งพันสองร้อยต าลึงก็ปรากฏตรงหน้าทุกคนนางยังอธิบายให้เฮนรี่ฟังอย่างใส่ใจว่า แท่งเงินเหล่านี้มีน ้าหนักสิบต าลึง เงินที่อยู่ตรงหน้ามีทั้งหมดหนึ่งร้อยแท่งเฮนรี่หยิบแท่งเงินสองแท่งส่งให้หูชงหูชงรับไปเพียงแท่งเดียว“ข้ารับเพียงค่าตอบแท
