ไม่ได้ตอบค าถามของเขาตรง ๆ แต่โม่จิ่วเยี่ยก็สามารถยืนยันได้ หูชงคนนี้คือคนที่เขารู้จักหูชงเคยด ารงต าแหน่งรองเสนาบดีกรมโยธาธิการ แม้โม่จิ่วเยี่ยจะไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับเขามากนัก แต่ก็อาจกล่าวได้ว่าทั้งสองรู้จักกันเมื่อไม่กี่ปีก่อน องค์จักรพรรดินีทรงมีพระชนมายุครบรอบ จึงมีรับสั่งให้กรมโยธาธิการเร่งสร้างรถเข็นขนาดเล็กติดล้อจ านวนหนึ่งเพื่อใช้ในการยกอาหารในตอนนั้น เรื่องนี้อยู่ในความรับผิดชอบของหูชงคาดว่าเขาคงไปท าให้ใครไม่พอใจเข้า รถเข็นเล็กที่สร้างเสร็จแล้วจึงถูกใครบางคนแอบลงมือลับ ๆ ส่งผลให้ตอนที่นางก านัลและ
ขันทีก าลังน าอาหารเข้ามา รถเข็นก็พังลงกะทันหัน อาหารและสุราที่เตรียมไว้หกเรี่ยราดจนเต็มพื้นองค์จักรพรรดินีทรงกริ้วมาก ผลักความรับผิดชอบทั้งหมดไปที่หูชง จนเป็นเหตุให้อีกฝ่ายต้องถูกเนรเทศโม่จิ่วเยี่ยไม่อยากเปิดเผยตัวตนของตัวเองกับคนแปลกหน้ามากเกินไป หากเขาบอกว่ารู้จักหูชง อีกฝ่ายอาจจะซักถามต่อว่ารู้จักกันได้อย่างไร การต้องอธิบายไปมาคงจะเหนื่อยเปล่าชายคนนั้นเห็นโม่จิ่วเยี่ยพูดเช่นนี้ จึงเตือนด้วยความหวังดีว่า “หูชงเป็นคนประหลาดมาก เขาไม่เคยติดต่อกับคนในหมู่บ้านเลยแม้แต่คนที่มาหาเขาเพื่อขอให้ซ่อมเรือ หูชงก็ตัดสินใจไปตามอารมณ์ ตอนนี้พวกเจ้าจะไปหาเขา ก็คงขึ้นอยู่กับโชคแล้ว”ขณะที่ทั้งสองคนก าลังคุยกันอยู่ ชายคนนั้นก็ยกคานขึ้นบ่าอีกครั้งเฮ่อจือหร่านออกมาจากด้านในเกวียนลาพอดี นางช าเล
