ี่อยู่ตรงหน้านี้ก็คือท่านแม่ทัพคนก่อนอย่างไม่ต้องสงสัยแต่ไม่รู้ว่าท าไมบุคคลที่มีชื่อเสียงโด่งดังเช่นนี้ถึงได้ตกต ่าถึงขั้นถูกเนรเทศไม่แปลกที่จ้าวเจ๋อชวนจะคิดหาสาเหตุไม่ออก แม้แต่คนในสกุลโม่เองก็ยังคิดไม่ตก พวกเขาเสียสละชีวิตปกป้องแผ่นดินต้าซุ่นไว้แล้วเหตุใดถึงได้รับผลตอบแทนเช่นนี้แม้จ้าวเจ๋อชวนจะไม่เข้าใจสาเหตุที่สกุลโม่ถูกเนรเทศมา แต่เขาก็เคารพนับถือต่อตระกูลที่ใช้ชีวิตปกป้องแผ่นดินต้าซุ่น
ดังนั้นเมื่อเขาเผชิญหน้ากับโม่จิ่วเยี่ยผู้ถูกราชส านักสั่งเนรเทศเขาจึงไม่รู้สึกดูแคลนแต่อย่างใดกลับรู้สึกว่าโม่จิ่วเยี่ยคือคนที่ควรให้ความเคารพ“พี่โม่จิ่ว เมื่อคืนข้าเขียนค าร้องเสร็จแล้ว ตั้งใจจะส่งไปให้ท่านนายอ าเภอล่วงหน้า หากท่านจะเข้าเมือง ช่วยพาข้าไปด้วยได้หรือไม่”โม่จิ่วเยี่ยขยับตัวไปด้านข้างเล็กน้อยเว้นที่ไว้ข้าง ๆ“ข้าจะไปพบคนคนหนึ่งแถวที่ว่าการ พวกเราไปทางเดียวกันพอดี”หลังจ้าวเจ๋อชวนกล่าวขอบคุณ เขาก็นั่งลงอีกด้านของโม่จิ่วเยี่ยการขับเกวียนลาเข้าเมืองต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งชั่วยาม โม่จิ่วเยี่ยจึงถือโอกาสนี้สอบถามเรื่องบ้านตรงเชิงเขา“น้องชายเจ๋อชวน บ้านตรงเชิงเขาเหล่านั้นเป็นของตระกูลใดบ้าง?”“บ้านพวกนั้นเป็นบ้านเก่าของพวกเราสามตระกูล สิบกว่าปีก่อนตอนที่ชุยเหวินยังไม่ได้เป็นรองนายอ าเภอ ตระกูลชุยเพิ่งย้ายมาที่นี่ทีหลัง ทั้งยังมีคนในตระกูลน้อยกว่าพวกเราสองตระกูลด้วย”
“ดังนั้น บ้านที่อยู่
