หลิ่ง เขาจึงช่วยเหลือไปตามสัญชาตญาณไม่คิดเลยว่าคนที่ช่วยไว้จะเป็นน้องสาวของพี่โม่ เขาจึงเพิ่งสังเกตเด็กสาวตรงหน้าอย่างละเอียดนางมีดวงตาใสกระจ่างและมีชีวิตชีวา คิ้วโก่งงามดั่งใบหลิว เวลาแย้มยิ้มก็น่ารักน่าเอ็นดูท่าทางและการพูดจาก็ไม่ได้เสแสร้งแกล้งท า ดูแตกต่างจากหญิงสาวตระกูลใหญ่ที่เขาเคยพบมาโดยสิ้นเชิงเมิ่งไห่หนิงไม่เคยวางตัวเป็นขุนนางต่อหน้าคนสกุลโม่ เขาเพียงต้องการพูดคุยในฐานะสหายเท่านั้นหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจึงประสานมือค านับตอบโม่หานเยี่ย“ข้าเพียงช่วยเหลือเล็กน้อย แม่นางโม่ไม่ต้องเกรงใจ”โม่หานเยี่ยเพิ่งเคยใกล้ชิดกับชายอื่นนอกจากบิดาและพี่ชายเป็นครั้งแรก เมื่อเห็นท่านนายอ าเภอผู้สง่างามและไม่ถือตัวค านับตอบ นางก็รู้สึกเขินอายจึงก้มหน้าวิ่งไปหาเฮ่อจือหร่านวันนี้นางอยู่กับข้าวปั้นน้อยทั้งวัน เมื่อครู่เห็นข้าวปั้นน้อยวิ่งหายไปก็ตกใจไม่น้อยตอนนี้เห็นมันนอนอย่างสบายใจอยู่ในอ้อมกอดของพี่สะใภ้เก้าโม่หานเยี่ยจึงโล่งอกทันที่
โม่จิ่วเยี่ยรีบอยากกลับ จึงเรียกให้เมิ่งไห่หนิงเดินต่อไปยังเชิงเขาตอนนี้ใกล้ค ่าแล้ว เพราะไม่สามารถเช่าบ้านในหมู่บ้านได้ส าเร็จทุกคนจึงตั้งเตาไฟอย่างง่าย ๆ ไว้ข้างนอก และเหล่าสตรีทั้งหลายก็ก าลังยุ่งอยู่กับการเตรียมอาหารเย็นเพียงเมิ่งไห่หนิงเดินมาถึงเชิงเขา เขาก็ตกตะลึงกับสภาพบ้านที่ทรุดโทรมตรงนั้นทันที่ขณะเดียวกันเขาก็ยิ่งเกลียดชังการใช้อ านาจในทางมิชอบของรอง
