ใครสักคนมาเป็นแพะรับบาปเพื่อให้คดีจบไปโดยเร็ว แต่ผลที่ได้กลับเป็นพวกเขาที่เข้าไปเจอยุ่งยากเสียเองเจ้าหน้าที่ที่ท าเรื่องผิดพลาดก้มหน้าลงด้วยความละอายใจพยายามลดตัวตนของตัวเองให้น้อยที่สุดเมิ่งไห่หนิงท าท่าเชื้อเชิญอย่างกระตือรือร้น ตั้งใจจะพาโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเข้าไปในที่ว่าการเพื่อพูดคุยเรื่องเก่า ๆในตอนนั้นเองที่ชาวต่างชาติคนนั้นเดินเข้ามาอีกครั้งเขาพูดเป็นภาษาต่างชาติอย่างคล่องแคล่วว่า “ใต้เท้า ได้โปรดช่วยข้าด้วยเถอะ”เมิ่งไห่หนิงหันไปมองชาวต่างชาติคนนั้นด้วยสีหน้าล าบากใจ“ขอโทษด้วย แต่ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่เจ้าพูด”เฮ่อจือหร่านยิ้มบาง ก้าวไปข้างหน้าและถามชาวต่างชาติเป็นภาษาอย่างเดียวกันว่า “ขออภัย ท่านมีปัญหาอะไรหรือ?”เมื่อได้ยินภาษาอันคุ้นเคย ชาวต่างชาติก็ดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที่เขายื่นแขนทั้งสองข้างไปทางเฮ่อจือหร่าน พลางยิ้มเอ่ยว่า “โอ้วิเศษมาก ในที่สุดข้าก็ได้พบคนที่พูดภาษานี้ได้เหมือนกับข้าแล้ว ซ ้ายังเป็นสตรีที่สวยมากด้วย”
ขณะที่เอ่ยชาวต่างชาติก็ก าลังจะก้าวเข้าไปกอดเฮ่อจือหร่านโม่จิ่วเยี่ยเห็นอย่างนั้นจึงเข้ามายืนขวางหน้าเฮ่อจือหร่านด้วยความไม่พอใจ และจ้องมองชาวต่างชาติอย่างโกรธเคืองไม่ว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจค าพูดของเขาหรือไม่ โม่จิ่วเยี่ยก็พูดด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “ระวังค าพูดกับการกระท าของท่านด้วยไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าข้าหยาบคาย”เฮ่อจือหร่านรู้ว่าชาวต่างชาติมักชอบโอบกอดกันเ
