ในตอนนั้นเองที่เจ้าหน้าที่ทั้งหมดไปที่ว่าการเพื่อต้อนรับนายอ าเภอคนใหม่ จึงมีคนอยู่ในบ้านตระกูลชุยไม่มากนักพวกเขาแค่ต้องเคลื่อนไหวระมัดระวัง แน่นอนว่าจะต้องไม่มีเรื่องผิดพลาดใด ๆเมื่อตัดสินใจแล้ว ทั้งสองจึงขับเกวียนลาไปยังมุมซึ่งไรัผู้คน เฮ่อจือหร่านโบกมือน้อย ๆ พาทั้งเกวียนลากับโม่จิ่วเยี่ยเข้าไปในพื้นที่มิติจุดประสงค์ที่พวกเขาเข้ามาในพื้นที่มิติไม่ใช่เหตุผลอื่นใด แต่เพื่อปลอมตัวก่อนจะไปท าเรื่องไม่ดีในยามกลางวันเฮ่อจือหร่านหยิบอุปกรณ์แต่งหน้ามาและแต่งหน้าให้โม่จิ่วเยี่ยกลายเป็นชายอัปลักษณ์ ตาเชิด จมูกแบน ริมฝีปากบานไม่พอ นางยังติดหนวดเคราให้เขาด้วยจากนั้นก็ซื้อชุดสีเทาสั้นจากแอปเถาเป่า แล้วเปลี่ยนชุดด าของเขาออกพอมองโม่จิ่วเยี่ยอีกครั้ง ชายหนุ่มก็ไม่มีเค้าเดิมหลงเหลืออยู่เลยเฮ่อจือหร่านอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “โม่จิ่วเยี่ย ท่านรู้หรือไม่ ในโลกนี้มีคนสองประเภทที่ดึงดูดสายตาคนมากที่สุด”โม่จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่านางก าลังล้อเลียนตัวเอง จึงถามอย่างจริงจังว่า“คนประเภทใด?”
“ฮ่า ๆ ๆ ประเภทแรกคือคนที่หน้าตาดีมาก ส่วนอีกประเภทก็คือคนที่เหมือนท่านในตอนนี้อย่างไรเล่า”เฮ่อจือหร่านพูดพลางผลักเขาไปที่หน้ากระจกห้องน ้าโม่จิ่วเยี่ยเห็นคนในกระจกแล้วก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวทันที่เขาชี้ไปที่จมูกตัวเองแล้วถามอย่างเหลือเชื่อว่า “คนน่าเกลียดผู้นี้คือข้าหรือ?”เฮ่อจือหร่านหัวเราะลั่น “ใช่แล้ว นี่คือท่าน เป็นอย่างไร
