ฝีมือแต่งหน้าของข้าร้ายกาจมากใช่หรือไม่ ยามนี้ท่านหน้าตาเป็นแบบนี้แล้ว แม้แต่ท่านแม่ของท่านก็คงจ าไม่ได้”ความจริงไม่ต้องพูดว่าท่านแม่จะจ าไม่ได้ แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังจ าตัวเองไม่ได้…ถึงแม้เขาจะดูน่าเกลียดไปหน่อย แต่การที่ท าให้ภรรยาหัวเราะได้ก็คุ้มค่าแล้วหลังเฮ่อจือหร่านหัวเราะพอแล้วจึงปลอมตัวให้ตนเองบ้างการแต่งตัวของนางเรียบง่ายกว่ามาก นางเปลี่ยนเป็นชุดบุรุษที่เคยใส่ตอนอยู่อ าเภอผิงหยาง จากนั้นก็แต่งหน้าลวก ๆ ไม่นานก็เสร็จเรียบร้อยแล้วเมื่อปลอมตัวเสร็จ ทั้งสองก็ออกจากพื้นที่มิติ
ทั้งคู่มาถึงด้านนอกเรือนตระกูลชุย หลังจากสังเกตการณ์อยู่สักพัก โม่จิ่วเยี่ยก็อุ้มเฮ่อจือหร่านขึ้นมา แล้วใช้วิชาตัวเบาเหินข้ามก าแพงเข้าไปสิ่งแรกที่เห็นคือหญิงสาวเจ็ดแปดคนในชุดผ้าไหม ก าลังถูกบ่าวรับใช้เร่งให้เดินไปทางประตูใหญ่พวกนางร้องไห้คร ่าครวญ บางคนถึงกับพยายามวิ่งหนี แต่ถูกบ่าวรับใช้กระชากเส้นผมอย่างหยาบคายแล้วดึงตัวกลับมาในบรรดาหญิงสาวเหล่านั้น เฮ่อจือหร่านเห็นพี่น้องฝาแฝดหญิงจากตระกูลเหอทันที่ทั้งสองคนไม่ได้ร้องไห้โวยวายแต่กลับอ้อนวอนบ่าวรับใช้ไม่หยุด“พี่ชายท่านนี้ ได้โปรดสงสารพวกเราพี่น้องด้วยเถอะ อย่าขายพวกเราไปสถานที่แบบนั้นเลย”บ่าวรับใช้เห็นพี่น้องคู่นี้ไม่ร้องไห้โวยวายเหมือนคนอื่นจึงเกิดความสงสารขึ้นมาบ้าง“นี่เป็นค าสั่งของท่านนายอ าเภอ พวกเจ้าขอร้องพวกเราไปก็ไม่มีประโยชน์ ยอมตามพวกเราไปดี ๆ เ
