อดทนเป็นหม้ายมาหลายปี ในที่สุดสามีนางก็ฟื้นคืนชีพ แต่อีกฝ่ายกลับจ านางไม่ได้เรื่องแบบนี้นางยังไม่อาจยอมรับได้ในทันที่พี่สะใภ้ห้าจับแขนของโม่จงหยวนไว้อย่างไม่อยากจะเชื่อ
“ท่านพี่ ท่านจ าข้าไม่ได้จริง ๆ หรือ ท่านเคยบอกว่าหลังกลับมาอย่างมีชัย ท่านจะพาข้าไปกินหมูตงพัวที่หอเดือนเต็มในเมืองหลวงท่านยังบอกอีกว่าจะหาเวลาพาข้าไปขอลูกจากพระโพธิสัตว์ที่วัดท่านลืมสิ่งเหล่านี้ไปหมดแล้วหรือ”เมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าร้องไห้จนใบหน้าเปียกปอน โม่จงหยวนจึงพยายามนึกถึงสิ่งที่นางพูดแต่ยิ่งคิดหัวสมองของเขาก็ยิ่งปวดจนต้องเอามือกุมศีรษะและทรุดนั่งยองอยู่บนพื้น สีหน้าแสดงความเจ็บปวดเฮ่อจือหร่านรู้ว่านี่เป็นอาการที่พบได้บ่อยในผู้ป่วยที่สูญเสียความทรงจ าส่วนใหญ่อาการแบบนี้เกิดจากการที่ผู้ป่วยพยายามนึกถึงเรื่องราวในอดีต สุดท้ายยิ่งคิดก็ยิ่งท าให้ปวดหัวมากขึ้นที่จริงแล้วส าหรับโม่จงหยวนนั้น การเกิดสถานการณ์เช่นนี้ถือเป็นสัญญาณที่ดี เพราะมันบ่งบอกว่าเขามีโอกาสฟื้นคืนความทรงจ าได้สูงทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ควรไปกระตุ้นคนไข้มากเกินไปเฮ่อจือหร่านเห็นพี่สะใภ้ห้าตื่นเต้นและยังอยากจะพูดอะไรบางอย่างเพื่อให้โม่จงหยวนระลึกถึงความทรงจ าได้ นางจึงรีบเข้าไปห้ามไว้
“พี่สะใภ้ห้า พี่ห้าได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ หากกระตุ้นเขาเช่นนี้อาจท าให้เขาบาดเจ็บได้ง่าย”พี่สะใภ้ห้าไม่รู้ว่าการกระท าเช่นนี้จะท าร้ายสามีได้อย่างไร แต่นางก็ไม่สงส