พบโม่จงหยวนครั้งแรก เขาก าลังยืนอยู่ และเหมือนว่าแรงที่เท้าทั้งสองข้างจะสมดุลกัน ดังนั้นจึงสามารถตัดประเด็นนี้ออกไปส่วนเรื่องอื่นก็ต้องรอให้โม่จงหยวนตื่นขึ้นมาถึงจะรู้โม่จิ่วเยี่ยกลับรู้สึกกังวลอยู่บ้าง พี่มีนิสัยเข้มแข็ง เมื่อรู้สึกตัวตื่นและรู้ว่าตัวเองร่างกายบกพร่องคงจะเจ็บปวดแสนสาหัสแน่ขณะที่ทั้งสองคนก าลังครุ่นคิดอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากด้านนอก พร้อมกับเสียงสะอื้นของผู้หญิงเฮ่อจือหร่านรีบเก็บไฟฉายเข้าไปในพื้นที่มิติเสียงของฮูหยินผู้เฒ่ามาถึงก่อนตัวคนเสียอีก
“ชูหาน พี่ห้าของเจ้าอยู่ที่นี่จริง ๆ หรือ?”“ท่านแม่ พี่ห้าอยู่ที่นี่ อีกเดี๋ยวท่านก็จะได้พบเขาแล้ว”ไม่นานนักประตูก็ถูกผลักออกจากด้านนอก คนแรกที่วิ่งเข้ามาคือพี่สะใภ้ห้านางรีบวิ่งเข้ามาหาเฮ่อจือหร่านแล้วคว้าแขนนางไว้“น้องสะใภ้เก้า พี่ห้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”เฮ่อจือหร่านพาพี่สะใภ้ห้าไปที่เตียงโดยอาศัยแสงจากคบเพลิงในมือโม่ชูหาน“พี่สะใภ้ห้า อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป ตอนนี้พี่ห้ายังหลับไม่ได้สติ ท่านดูเขาก่อนเถอะ”แต่ตอนนี้พี่สะใภ้ห้าจะฟังค าเตือนของเฮ่อจือหร่านได้อย่างไร?นางโผเข้าไปกอดร่างของโม่จงหยวนแล้วร ่าไห้“ท่านพี่ ท่านยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ ดีจังเลย ท่านไม่ได้ตาย… ฮือ ๆๆ…”พี่สะใภ้ห้าเขย่าร่างของโม่จงหยวนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับอยากจะปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาในตอนนี้ฮูหยินผู้เฒ่าก็ถูกโม่หานเยี่ยกับโม่ชูหานประคองมาที่ข้างเตี
