ยงเช่นกัน
เฮ่อจือหร่านก้าวเข้าไปและพยุงพี่สะใภ้ห้าขึ้นมา“พี่สะใภ้ห้า ร่างกายของพี่ห้าไม่ค่อยแข็งแรง ท่านต้องระวังอย่าท าให้เขาบาดเจ็บ”ความจริงแล้วเฮ่อจือหร่านคิดว่าการที่พี่สะใภ้ห้าเขย่าตัวโม่จงหยวนสักสองสามครั้งก็คงไม่เป็นปัญหา แต่ตอนนี้พี่สะใภ้ห้าก าลังอารมณ์พลุ่งพล่าน หากนางไม่พูดแบบนี้คงยากที่จะโน้มน้าวใจนางได้เมื่อได้ยินว่าการกระท าแบบนี้จะส่งผลกระทบต่อร่างกายของสามีพี่สะใภ้ห้าก็หยุดการกระท าลงทันที่นางลุกขึ้นยืนอย่างไม่เต็มใจ พยายามกลั้นน ้าตาเอาไว้“น้องสะใภ้เก้า ข้าขอร้องเจ้า ช่วยชีวิตพี่ห้าของเจ้าด้วย!”เฮ่อจือหร่านรู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าต้องการดูอาการของบุตรชาย จึงดึงพี่สะใภ้ห้าให้ถอยออกมาเล็กน้อย“พี่สะใภ้วางใจได้ ข้าจะหาวิธีรักษาพี่ห้าให้ได้แน่นอน”พี่สะใภ้ห้าพยักหน้าอย่างหนัก “ใช่แล้ว น้องสะใภ้เก้าเป็นหมอเทวดาที่มีฝีมือเก่งกาจที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา เจ้าต้องรักษาพี่ห้าให้หายได้แน่”ตอนนี้ฮูหยินผู้เฒ่ามาถึงข้างเตียงแล้ว นางอาศัยแสงจากคบเพลิงดูอาการของโม่จงหยวนอย่างละเอียด
“จงหยวน ลูกรัก แม่อยู่ตรงนี้ เจ้าลืมตาขึ้นมาดูแม่หน่อยสิ…”พูดไปพูดมา ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกต่อไปนางร ่าไห้ออกมาอย่างหนักสกุลโม่ท าผิดอะไรหนักหนา ถึงแม้บุรุษชายจะฟื้นคืนชีพมาจะนับว่าเป็นเรื่องดี แต่ท าไมทุกคนถึงต้องทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้โม่หานเยี่ยนั่งเช็ดน ้าตาอยู่ข้าง ๆ ไม่หยุด พี่สะใภ้ทั้งหลาย
