ขาดูดีกว่าเมื่อครู่มาก“ข้าพูดชัดเจนไปแล้ว ว่าทะเบียนราษฎร์ของพวกเจ้าจะต้องรอให้นายอ าเภอคนใหม่มาถึงก่อน จึงจะสามารถด าเนินการได้”
หลังจากได้ยินค าพูดของเขา ฟางฉวนโจวกับเซี่ยเทียนไห่ก็แค่นหัวเราะออกมาพร้อมกันเซี่ยเทียนไห่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว “แม้ว่าข้าจะถูกตัดสินให้ต้องโทษเนรเทศ แต่ข้าก็เคยเป็นขุนนางมาหลายสิบปี ย่อมรู้ถึงขั้นตอนการท างานของเหล่าขุนนางในเมืองนี้เป็นอย่างดี ท่านอย่าคิดจะใช้เรื่องทะเบียนราษฎร์มาแก้แค้นกับพวกเราเลย”ฟางฉวนโจวกล่าวเสริม “รองนายอ าเภอชุยคงเคยอ่านระเบียบและหน้าที่ของขุนนางราชวงศ์ต้าซุ่นมาแล้วใช่หรือไม่? ตามกฎหมายแล้ว เรื่องการออกทะเบียนราษฎร์ควรจะเป็นหน้าที่ของรองนายอ าเภอที่ต้องจัดการ ถ้าท่านคิดว่าเรื่องนี้จ าเป็นต้องให้นายอ าเภอลงมือเอง ข้าก็ขอถามสักหน่อย ว่าท าไมราชส านักถึงต้องเลี้ยงดูพวกท่านที่เป็นรองนายอ าเภอด้วย?”ค าพูดเหล่านี้แต่เดิมเป็นสิ่งที่โม่จิ่วเยี่ยอยากจะพูด แต่ตอนนี้ถูกท่านลุงทั้งสองพูดไปจนหมดแล้ว เขาจึงลงมือตบโต๊ะอย่างแรง“ข้าขอถามท่าน ท่านจะท าทะเบียนราษฎร์ให้พวกเราหรือไม่?”รองนายอ าเภอชุยหวั่นใจเล็กน้อยเพราะค าพูดของฟางฉวนโจวและเซี่ยเทียนไห่พอถูกโม่จิ่วเยี่ยข่มขู่เช่นนี้อีก หน้าผากของเขาก็เริ่มมีเหงื่อผุดออกมาทันที่พวกเจ้าหน้าที่ก็ตกใจกลัวราวกับเต่าหดหัวเช่นกัน
เขาคิดว่าถ้าตอนนี้ตัวเองยังกล้าพูดค าว่า “ไม่” ออกมา จะต้องได้รับบาดเจ็บอย่า
