ตกของเมืองอวิ่น แต่ไม่รู้ว่าไกลแค่ไหน”ถังหมิงรุ่ยพยักหน้าให้ทั้งสองคน บ่งบอกว่าเขารับรู้จุดหมายปลายทางของพวกเขาแล้ว จากนั้นก็ก้มหน้าเดินจากไปอย่างไร้พิรุธหมู่บ้านซีหลิ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองอวิ่น ซึ่งเป็นต าแหน่งที่อยู่ติดกับชายแดนที่สุดของราชวงศ์ต้าซุ่นชื่อนั้นบอกอยู่แล้ว ที่นั่นมีเทือกเขาสูงชันทอดยาวต่อเนื่องกันเทือกเขาใหญ่ที่ทอดยาวนั้นกลายเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างต้าซุ่นกับชนเผ่าหมานอี๋เพราะภูมิประเทศที่นี่เป็นภูเขาสูงชัน ท าให้ชนเผ่าหมานอี๋ข้ามแดนมาได้ยาก ด้วยเหตุนี้ ราชวงศ์ต้าซุ่นจึงไม่ได้สร้างก าแพงเมืองกั้นเขตที่นั่น
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าภูมิประเทศจะเป็นภูเขาสูงชัน แต่ก็ยังไม่สามารถหยุดยั้งฝีเท้าของชนเผ่าหมานอี๋ได้ท้ายที่สุดแล้ว การปีนข้ามภูเขาลูกหนึ่งได้อย่างยากล าบากยังง่ายกว่าการบุกโจมตีเมืองแน่นอนว่า ชนเผ่าหมานอี๋ไม่ได้มาก่อกวนบ่อย ๆ พวกเขาจะเลือกมาก็ต่อเมื่อต้องพบเจอสถานการณ์ที่แห้งแล้งหรือขาดแคลนอาหารในฤดูหนาวเท่านั้นแต่แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ท าให้ชาวบ้านแถบนั้นเดือดร้อนจนทนไม่ไหวเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าชนเผ่าหมานอี๋เหล่านี้จะมาเมื่อไหร่ จึงมักใช้ชีวิตกันอย่างหวาดระแวงอยู่เสมอเจ้าหน้าที่น าทุกคนเดินเท้าเป็นเวลาเกือบหนึ่งชั่วยามกว่า ในที่สุดก็มาถึงหมู่บ้านซีหลิ่งเมื่อมองไป ก็เห็นหมู่บ้านซีหลิ่งตั้งอยู่หลังเทือกเขาตอนนี้เข้าช่วงฤดูหนาวแล้ว แม้ว่าเมืองอวิ่นจะยังไม่ม
