อพวกหมานอี๋แล้ว สถานที่แรกที่พวกเขาจะมาถึงก่อนก็คือหมู่บ้านแห่งนั้นช่วงนี้ก็ยังดีที่ไม่ค่อยได้ยินเรื่องชนเผ่าหมานอี๋มารบกวน แต่เมื่อหลายปีก่อน พอถึงฤดูหนาว หากพวกเขาขาดแคลนอาหารก็จะมีคนแอบมาปล้นสะดมไปและคนที่ได้รับความเสียหายเป็นอย่างแรกก็คือหมู่บ้านซีหลิ่ง ไม่เพียงเท่านั้น ยังได้ยินมาว่าหมู่บ้านซีหลิ่งอยู่กันเป็น
ครอบครัว ผู้ใหญ่บ้านของที่นั่นอาศัยที่มีญาติพี่น้องมากมาย จึงไม่เคยคิดสนใจคนนอกใครก็ตามที่ถูกจัดให้ไปอยู่ที่หมู่บ้านซีหลิ่ง ไม่เคยมีใครสามารถอยู่ที่นั่นได้เกินหนึ่งปี ถ้าไม่ถูกพวกหมานอี๋ท าให้ตกใจ ก็จะถูกผู้ใหญ่บ้านกับชาวบ้านกลั่นแกล้งจนไม่อาจอยู่ต่อได้”โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าเผิงวั่งเป็นห่วงพวกเขา แต่เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว เขาไม่อาจไปประจบเอาใจรองนายอ าเภอที่น่ารังเกียจคนนั้นเพื่อแก้ปัญหาเรื่องที่อยู่ได้“ขอบคุณพี่เผิงที่บอกช้า เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว ข้าจะดูสถานการณ์ไปก่อนแล้วค่อยตัดสินใจอีกที”โม่ชูหานก็เอ่ยตาม “แค่คนเถื่อนพวกนั้น ข้าคิดว่าพวกเขาคงไม่สามารถก่อความวุ่นวายอะไรได้ ถ้าชาวบ้านที่นั่นจะกีดกันคนนอกต้องดูว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่าหมัดของข้าหรือไม่?”เผิงวั่งมองโม่ชูหานแม้ว่าเขาคนสกุลโม่ที่เขาพูดคุยมากที่สุดคือโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่าน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้จักคุณชายแปดคนนี้เลยทุกคนในเมืองหลวงต่างก็รู้ว่า คนที่มีพลังต่อสู้แข็งแกร่งมากที่สุดในบรรดาบุรุษสกุลโม่ก็คือเขาคนนี้
