“เรื่องนี้ไม่มีปัญหา ขอเพียงคุณชายถังคิดว่าเหมาะสมก็พอ”เฮ่อจือหร่านคิดว่าอย่ำงไรเสียนางก็จะทำตุ๊กตำให้เขำตำมราคำต้นทุน ไม่ต้องเอ่ยถึงราคำสิบตำลึง ต่อให้คุณชายถังจะขำยได้ราคำสูงถึงยี่สิบตำลึง นางก็ไม่คิดอิจฉำทว่าหลังจากถังหมิงรุ่ยบอกความคิดเห็นของตัวเองออกมา กลับเหมือนจะรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้ำงเขำถูมือทั้งสองข้างอย่ำงอึดอัด ท่ำทำงเหมือนอยากพูดแต่ก็ไม่กล้ำพูดเฮ่อจือหร่านมองออกว่าถังหมิงรุ่ยผิดปกติไปจึงถำมว่า “คุณชายถังมีปัญหาอะไรหรือ?”ถังหมิงรุ่ยเห็นอีกฝ่ำยถำมมาจึงกระแอมไปสองครั้งเพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัดของตัวเอง“ไม่ปิดบังพี่สะใภ้ ช่วงนี้ข้ากำลังขัดสนเงินทองอยู่สักหน่อย คงไม่สามารถจ่ำยเงินค่ำสินค้ำให้ท่านล่วงหน้ำได้”จุดนี้เฮ่อจือหร่านก็ไม่ได้คิดกังวล นางไม่ได้ทำการค้ำกับถังหมิงรุ่ยโดยไม่ลืมหูลืมตำอยู่แล้วด้วยความสาเร็จในอนาคตของเขำ เขำไม่มีทำงหลอกลวงนางเพื่อผลประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ ตรงหน้ำนี้อย่ำงแน่นอน
“เรื่องนี้คุณชายถังไม่ต้องกังวล จ่ำยเงินค่ำสินค้ำหลังขำยออกไปแล้วก็ไม่เป็นไร”ถังหมิงรุ่ยไม่คิดว่าคนอื่นจะไว้วางใจกับเขำขนาดนี้ยิ่งเฮ่อจือหร่านแสดงความใจกว้ำง เขำก็ยิ่งรู้สึกเกรงใจ“ขอบคุณพี่สะใภ้โม่ที่ไว้ใจข้า”เขำพูดพลางลุกขึ้นยืน แล้วโค้งคำนับให้เฮ่อจือหร่านอย่ำงซึ้งใจ“พี่สะใภ้โม่ ข้าตัดสินใจจะร่วมการค้ำกับท่านอีกรูปแบบหนึ่ง”เฮ่อจือหร่านเลิกคิ้ว “คุณชายถังคิดจะทำอย่ำงไร?”“ข้าจะตั้งราคำต
