ก ไม่มีทำงที่ใครจะหาอีกฝ่ำยเจอได้และหลังจากผ่านไปหลายวันเช่นนี้ คงจะมีข่ำวส่งไปถึงจักรพรรดิซุ่นอู่แล้วพระองค์ไม่ได้มีรับสั่งให้เปิดเมือง นั่นก็เพียงพอจะบอกได้ว่าการจะออกเดินทำงไปจากที่นี่คงยังอีกนาน
หลังเห็นว่าเผิงวั่งเข้าใจเหตุผลข้อนี้แล้ว โม่จิ่วเยี่ยจึงไม่จำเป็นต้องอธิบำยมากไปกว่านี้“พี่เผิง อากำศเย็นลงเรื่อย ๆ พวกเราอยู่ในกระโจมแบบนี้ต่อไปคงไม่ใช่วิธีที่ดีนัก”ความจริงแล้ว เผิงวั่งก็มีความคิดที่จะเช่ำบ้ำนสักหลังเพื่ออยู่ชั่วคราวเหมือนกัน“เดี๋ยวข้าจะส่งคนออกไปสอบถำมเพื่อหาบ้ำนที่เหมาะสักหลัง แต่ว่าเรื่องค่ำเช่านี่สิ…”นักโทษที่พวกเขำคุมตัวมาตลอด นอกจากสกุลโม่แล้ว อีกไม่กี่ตระกูลที่เหลือล้วนไม่มีเงินติดตัวเลยเผิงวั่งรู้สึกมึนงง นี่เป็นครั้งแรกที่เขำเจอกับภำรกิจเช่นนี้ไม่เพียงไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรเลย ระหว่างทำงยังพบเจอแต่เรื่องไม่ราบรื่นถ้ำให้เขำควักเงินตัวเองเพื่อเช่ำบ้ำนให้นักโทษเหล่านี้ เขำคงจะต้องอาเจียนเป็นเลือดออกมาแน่ ๆไม่เช่นนั้น เขำคงเช่ำบ้ำนสักหลังเพื่ออยู่พักผ่อนสักสองสามวันไปนานแล้วโม่จิ่วเยี่ยย่อมเข้าใจความหมายของเผิงวั่งดี
พวกเจ้ำหน้ำที่คุมตัวนักโทษเหล่านี้ ได้รับเงินเท่ำกับเจ้ำหน้ำที่คนอื่นที่ทำงำนในเมืองหลวงเหตุผลที่พวกเขำยอมทนลาบำกเดินทำงไกล ก็เพราะหวังจะหาผลประโยชน์จากเหล่านักโทษทว่าผลลัพธ์ที่ได้จากการเดินทำงครั้งนี้ พวกเขำไม่เพียงไม่ได้ผลประโยชน์ แต่ยังสูญเสียคน
