โม่อวิ๋นเฟิงมองไปรอบ ๆ แล้วหันมองเฮ่อจือหร่านด้วยสีหน้างุนงง“นางเป็นใคร แล้วท าไมเจ้าถึงแต่งตัวแบบนี้?”ในความทรงจ าของโม่อวิ๋นเฟิง น้องเก้าเป็นคนรักความสะอาดมากแต่ยามนี้โม่จิ่วเยี่ยกลับสวมเสื้อผ้าหยาบ ๆ ทั้งยังเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบฝุ่นซ ้าน้องเก้าไม่เคยมีสาวใช้มาก่อน ท าไมสตรีคนนี้ถึงได้อยู่ข้างกายเขา?“พี่สาม นางคือภรรยาของข้า แซ่เฮ่อ ตอนนี้สกุลโม่ของเราถูกองค์จักรพรรดิสั่งให้ริบทรัพย์และเนรเทศแล้ว พวกเราก าลังอยู่ที่ทะเลสาบเกลือ ซึ่งเป็นเส้นทางที่จ าเป็นต้องผ่านเพื่อไปยังสถานที่เนรเทศ” โม่จิ่วเยี่ยอธิบายอย่างใจเย็นได้ยินดังนั้นโม่อวิ๋นเฟิงก็เบิกตากว้างทุกอย่างนี้ดูราวกับความฝันส าหรับเขาตอนเขาออกจากบ้าน น้องเก้าเพิ่งอายุสิบเจ็ด ตอนนั้นมารดาก็เร่งเร้าให้เขาแต่งงานกับตระกูลเฮ่อเร็ว ๆ เพื่อสืบทอดสกุลโม่ต่อไปแต่น้องเก้ากลับอ้างว่าตัวเองยังอายุน้อยเกินไปและปฏิเสธหลายครั้ง
ทว่าตอนนี้ น้องชายกลับบอกว่าตนเองแต่งงานกับคุณหนูตระกูลเฮ่อแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?โม่อวิ๋นเฟิงสับสนไปหมดโม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าเวลาก าลังเร่งรีบและเข้าใจความสงสัยของโม่อวิ๋นเฟิงเขาจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้อีกฝ่ายฟังอย่างละเอียดอีกครั้งหลังฟังน้องชายเล่าเรื่องราวของสกุลโม่ในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา โม่อวิ๋นเฟิงก็คุกเข่าลงกับพื้นและร ่าไห้สุดเสียงโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าการให้โม่อวิ๋นเฟิงยอมรับความจริงทั้งหมดใ
