่กล้าพอ จึงไม่สามารถควบคุมอีกฝ่ายได้นานนัก นางต้องรีบถามข้อมูลออกมาให้ได้มากที่สุด“เมื่อก่อนโม่จวินรุ่ยกับโม่เจียเฉิงไม่ได้ตายด้วยน ้ามือของเจ้าหรอกหรือ?”อวิ๋นหลี่ “พวกเขาไม่ได้ตาย ข้าแค่ใช้ยาสลบกับพวกเขาเท่านั้น”เฮ่อจือหร่าน “แล้วศีรษะที่แขวนอยู่บนก าแพงเป็นของใครกัน?”อวิ๋นหลี่ “มันเป็นศีรษะของคนสองคนที่พวกเราหามา บนใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด แล้วก็แขวนไว้สูงมาก ย่อมบอกว่าจะเป็นใครก็ได้”เฮ่อจือหร่าน “ถ้าพวกเขาไม่ตาย แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน?”
อวิ๋นหลี่ “พวกเขาถูกอาจารย์ของข้าพาตัวไป”เฮ่อจือหร่าน “อาจารย์ของเจ้าคือใคร?”อวิ๋นหลี่ “อาจารย์ของข้า… อาจารย์ของข้าคือ…”นางยังพูดไม่จบประโยคก็เริ่มส่ายหัวอย่างรุนแรง“ข้าพูดไม่ได้! ข้าพูดไม่ได้…อา…หัวของข้าปวดมาก!…”เมื่อดูสภาพของอวิ๋นหลี่ มันแตกต่างกับตอนที่คนตื่นขึ้นมาหลังจากถูกสะกดจิตอย่างสิ้นเชิงยามนี้เฮ่อจือหร่านรู้สึกงุนงงอยู่บ้างดังนั้นนางจึงลองปรับการแกว่งนาฬิกาพกเล็กน้อย“เจ้ามองตรงนี้สิ ไม่ต้องกลัวนะ ที่นี่เจ้าปลอดภัย”ไม่นานนัก อารมณ์ของอวิ๋นหลี่ก็ค่อย ๆ สงบลงเฮ่อจือหร่านถาม “ตามที่เจ้ารู้มา ยังมีบุรุษสกุลโม่อีกกี่คนที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้?”อวิ๋นหลี่ “โม่จวินรุ่ยกับโม่เจียเฉิงอยู่กับอาจารย์ของข้า โม่อวิ๋นเฟิงถูกข้าควบคุมไว้ และยังมีโม่จิ่วเยี่ยที่โชคดีไป ข้าพยายามจะลงมือกับเขาหลายครั้งแล้ว แต่เขาก็หลบหนีไปได้”เฮ่อจือหร่าน “การที่สกุลโม่ถูกยึ
