ี่มีรูปร่างใกล้เคียงกับเขามาสวม
คนทั้งสองเพิ่งจัดการเสื้อผ้าเรียบร้อย ก็มีองครักษ์ลาดตระเวนเดินมาหาองครักษ์เห็นว่าที่นี่มีแค่สองคน จึงถามว่า “พวกเจ้าคนอื่น ๆ ไปไหนกันหมด?”โม่จิ่วเยี่ยตอบอย่างใจเย็น “ไม่รู้ว่าพวกเขากินอะไรเข้าไปจนท้องเสีย จึงไปห้องสุขากันหมด”องครักษ์ไม่ได้สงสัยอะไรมาก เดินผ่านพวกเขาแล้วเดินลาดตระเวนต่อไปหลังเห็นองครักษ์เหล่านั้นเดินห่างออกไป โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านก็เดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของเรือส าราญเมื่อเทียบกันแล้ว บนชั้นสองนั้นคึกคักกว่ามาก ไม่เพียงมีเวรยามเฝ้าอยู่ ยังมีคนแต่งกายเหมือนชาวบ้านนั่งดื่มสุราและเล่นสนุกกันอยู่หน้าโต๊ะตัวเล็กอีกหลายคนโม่จิ่วเยี่ยคิดว่าคนที่แต่งกายเหมือนชาวบ้านเหล่านี้ น่าจะเป็นคนของกลุ่มเหยียนปางทั้งหมดเห็นได้ชัดว่าแม้หนานเหิงจะไม่ใช่ผู้บงการเบื้องหลังกลุ่มเหยียนปาง แต่เขาก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกับคนพวกนี้แน่นอนยิ่งไปกว่านั้น จากท่าทางของพวกกลุ่มเหยียนปาง หนานเหิงก็ดูคุ้นเคยกับพวกเขาเป็นอย่างดี
โม่จิ่วเยี่ยมองดูรอบ ๆ แล้วพาเฮ่อจือหร่านกระโดดขึ้นไปบนดาดฟ้าของเรือส าราญทันที่พวกเขาหาต าแหน่งที่ค่อนข้างใกล้กับหนานเหิง แล้วแง้มช่องเล็ก ๆ เพื่อมองลงไปด้านล่างในตอนนั้นเอง เรือเล็กล าหนึ่งก็ลอยมาจากจุดที่ไม่ไกลจากเรือส าราญด้วยแสงจันทร์ยามนี้ สามารถมองเห็นได้ว่ามีคนยืนกอดอกอยู่ตรงหัวเรือ ดูจากรูปร่างแล้วน่าจะเป็นสตรีไม่นานก็มีองครักษ์เ
